منع آب بر اهل بیت در کربلا
در هفتم محرم سال ۶۱ هجری، عبیدالله بن زیاد، حاکم کوفه، نامهای به عمر بن سعد فرماندهٔ سپاه خود فرستاد و دستور داد آب فرات را بر امام حسین و اهل بیتش ببندد. این عمل بهمنظور فشار بر امام برای بیعت با یزید بود.
بستن آب در گرمای سوزان کربلا، شکنجهای بیرحمانه بر کودکان، زنان و یاران امام حسین بود. حضرت ابوالفضل العباس بهعنوان سقای کاروان نقش حیاتی داشت و چندین بار با خطر جان خود از فرات آب آورد.
مظلومیت تشنگی کودکان کربلا — بهویژه علیاصغر ششماهه — یکی از مهمترین درونمایههای مرثیه و نوحهسرایی شیعه است. این روز همراه با مراسم سقایی و توزیع آب در روزهای محرم گرامی داشته میشود.
نظرها (0)