تقویم زرتشتی
تقویم اوستایی نو
تقویم اوستایی نو یکی از تقویمهای رایج در ایران پیش از اسلام بود که در زمان هخامنشیان رواج یافت. این تقویم از تقویم مصری الهام گرفته و شامل ۳۶۵ روز، ۱۲ ماه سی روزه و پنج روز اضافی (اندرگاه) بود. در این تقویم، اعتدال بهاری، آغاز سال محسوب میشد.
تقویم سیار و بهیزکی
در دوره ساسانی، دو نوع تقویم اوستایی وجود داشت: تقویم سیار برای عموم مردم و تقویم بهیزکی برای مراسم دینی. کبیسه به صورت دقیق اجرا نمیشد و هر چهار سال یک روز عقب میافتاد.
سرآغاز سال و تقسیمات زمانی
سرآغاز سال در این تقویم با اعتدال بهاری بود و زمان را به پنج گاه تقسیم میکرد: هاونگاه، رپیتونیگاه، ازیرنیگاه، اویسروترمگاه، و اوشنگاه. هر ماه به امشاسپندان و ایزدان سپرده میشد.
نام ماهها
- فروردین
- اردیبهشت
- خرداد
- تیر
- اَمُرداد
- شهریور
- مهر
- آبان
- آذر
- دی
- بهمن
- اسفند
نظرها (0)