مرگ "آبْراهام دوپرون" مستشرق فرانسوي و بنيان گذار ايرانشناسي در جهان

آبراهام هياسينت آنكيتل دوپرون خاورشناس فرانسوي، در هفتم دسامبر 1731م در پاريس به دنيا آمد و پس از طي تحصيلات متوسطه، وارد دانشگاه اين شهر شد. در اين زمان بود كه به زبان هاي شرقي علاقه مند گرديد و زبان هاي فارسي، عربي و عبري را فراگرفت. وي سپس براي تكميل آموخته ها و تحقيق درباره مذاهب ايرانيان قديم راهي هند شد و پس از آشنايي با زبان هاي سانسكريت و پهلوي، به ترجمه آثاري از اين خطه، از قبيل اوستا پرداخت. خطابه ها و گزارش هاي دوپرون در فرهنگستان علوم ادبي فرانسه و نيز ترجمه كاملي كه از اوستا انجام داد، نه تنها فرانسويان را با نام ايران و اَوِستا آشنا كرد، بلكه دانشمندان ديگر كشورهاي اروپايي را نيز بر آن داشت كه در مباحثات مربوط به اين علم شركت كنند. پس از انتشار ترجمه اوستا، علماي زرتشت، ترجمه و تحقيقات دوپرون را عاري از حقيقت دانستند و آن را فاقد هر گونه ارزش تاريخي اعلام كردند. انتقادات و اتهاماتي كه به دوپرون وارد آمد، به جاي اين كه از ارزش تحقيقات وي بكاهد، آثار او را در جهان مشهور ساخت. هم چنين نقش دوپرون در تعميم و نشر فرهنگ ايران در فرانسه و اروپا، فقط به ترجمه اوستا ختم نمي شود. بلكه او به هنگام بازگشت از ايران،180 نسخه خطي نفيس با خود به همراه داشت و اين نسخه هاي گران بها، سهم بزرگي در شناساندن فرهنگ ايراني در اروپا ايفا نمود. گنجينه اي كه دوپرون در دست علاقه مندان به فرهنگ و تمدن ايراني نهاد، تحول عظيمي در زمينه پژوهش هاي ادبي درباره ايران پديد آورد، هرچند در اين ميان نبايد تاراج فرهنگي دوپرون را نيز از ياد بُرد. از دوپرون آثار متعددي بر جاي مانده كه قانون گزاري شرقي، تتبّعات تاريخي و جغرافيايي درباره هند و نيز فرهنگ و زبان پهلوي به فرانسه از آن جمله اند. آنكيتل دوپرون كه از او به عنوان بنيان گذار ايران شناسي در جهان ياد مي شود سرانجام در 17 ژانويه 1805م در 74 سالگي درگذشت.