عنوان مناسبت: وفات شيخ "صفي الدين اردبيلي" عارف نامي و بزرگِ دودمان صفوي
ابوالفتح شمس الدين سيد اسحاق بن سيد امين الدين جبرييلِ موسوي اردبيلي، معروف به صفي الدين اردبيلي (شيخ صفي)، موصوف به بُرهانُ الاَصفياء، قُطبُ الاَقطاب و شَيخُ العارفين، از عرفا و مشايخ صوفيه و پيران طريقت در قرن هشتم هجري است. نسب شيخ صفي با نوزده واسطه به جناب حمزة بن موسي بن جعفر(ع) مي رسد و با اين كه از سادات بود ولي به شيخ شهرت داشت. شيخ صفي الدين در سن بيست سالگي به جستجوي مرشدي در ميان زُهّاد اردبيل برخاست اما هيچ يك از آنان قادر به برآوردن نياز روحي وي نشدند. بنابراين صفي الدين به گيلان رفت و شيخ محمد گيلاني، معروف به زاهد را به عنوان مرشد خود انتخاب نمود. شيخ زاهد نيز صفي الدين را به رياست طريقت زاهديه برگزيد و هنگامي كه صلاحيت صفي الدين را مشاهده كرد به وي اجازه ي تدريس داد. قدرت معنوي صفي الدين نفوذ فراواني در ميان مردم داشت به طوري كه بعدها، چون نوادگانش ادعاي سلطنت كردند مورد حمايت مردمي واقع شدند و سلسله ي صفويه را ياري دادند.
نظرها (0)