عنوان مناسبت: تولد "ابوالقاسم شاطبي" اديب، فقيه و قاري معروف

ابوالقاسم قاسم بن فيرة بن ابي القاسم شاطبي شافعي، معروف به امام القُرّاء(پيشواي قاريان) و از اساتيد ادب و علوم قرآني در قرن ششم هجري بود. او علاوه بر اصول قرائت و تجويد، در تفسير، حديث، نحو، لغت و علوم عربي يگانه ي روزگار و استاد زمانِ خود به شمار مي رفت. شاطبي علي رغم اين كه از نعمت بينايي محروم بود ولي از كثرت ذكاوت و زيركي، تمامي حركات، سخنان و افعال و رفتار خود را طوري مي نمود كه حاضرين مجلس، اصلاً متوجه ي نابينايي او نمي شدند. شاطبي علاوه بر مراتب علمي، بسيار زاهد، صالح، متقي و داراي اخلاق پسنديده بود. بدون ضرورت حرف نمي زد، از مرض هاي بسيار سخت، اصلاً شكايت نمي كرد، بدون وضو قرآن نمي خواند و در مجلس قرائت، با كمال وقار و متانت مي نشست. از آثار مهم او علاوه بر حِرزُالاماني، دو قصيده ي لاميّه و رائيّه در علم قرائت است كه شهرت دارد و در قرون بعد، شرح هايي بر آن ها نوشته شده است. ابوالقاسم شاطبي در 28 جمادي الثاني سال 590 ق در 52 سالگي درگذشت و در قاهره مدفون گرديد.