درگذشت "يوهان كِپْلِر" ستاره شناس و منجم بلند آوازه آلماني

يوهان كِپْلِر، دانشمند و ستاره شناس معروف آلماني در 16 مه سال 1571م در آلمان به دنيا آمد. از آغاز جواني، شراره علم طلبيِ او هر روز بيشتر زبانه مي كشيد. از اين رو علي رغم چشمان آسيب ديده، ضعف جسماني و دست هاي از كار افتاده، وارد دانشگاه شد و به مطالعات نجومي پرداخت. علاقه به رياضيات، علوم فيزيك و مكانيك، او را چنان جذب خود ساخت كه پس از فراگيري آنها با پشتكار فراوان، در 23 سالگي به استادي اخترشناسي منصوب گرديد. كپلر رياضي داني توانا بود كه هم مايه پيشرفت را داشت و هم شكيبايي بيش از حد. او در سال هاي نخستِ كار، طرفدار اين نظريه بود كه خورشيد مركز منظومه شمسي است. اما از 20 سالگي بدون وقفه و خستگي، سال ها به كار تحقيقي و مطالعه در احوال ستارگان و سيارات پرداخت. كپلر پس از ده سال تلاش، در سال 1609، قوانين حركت سيارات را پيدا كرد و در مورد حركت وضعي و انتقالي كُرات، سه قانون مهم را كشف نمود. قانون اول او مبني بر بيضي بودن مدار حركت سيارات به دور خورشيد، راهنمايي مهم، در تدوين اصول پرتاب ماهواره هاي امروزي مي باشد. كپلر ثابت كرد كه نه تنها مسير حركت سياره ها به دور خورشيد بيضي است، بلكه براساس قانون دوم كپلر هر سياره حين گردش در روي مدار، مرتباً سرعتش را تغيير مي دهد. به اين معني كه هرگاه سياره به خورشيد نزديك مي شود، بر سرعتش اضافه مي گردد. كپلر در قانون سوم خود مي گفت: زمان گردش كامل سياره هايي كه به خورشيد نزديك ترند، كمتر از سياره هايي است كه از خورشيد دورند. اين نظرات و به ويژه نظريه حركت سياره ها، در آن زمان با مخالفت فراواني مواجه گرديد و كپلر به سختي مورد حمله قرار گرفت. كپلر سرانجام نوشته هايش را منتشر كرد و در انتظار ماند تا شايد با گذشت زمان، پيشرفت دانش بشري پرده از روي واقعيت بردارد. كپلر در بسياري از رشته هاي علمي، مطالعات جالب و ارزنده اي انجام داده است. او با مطالعه نور، موفق به كشف قوانين شكست و انكسار نور شد و براي اولين بار، اساس تلسكوپ نجومي را بنياد نهاد. وي هم چنين نظريه هاي مهمي در مورد نيروي جاذبه زمين و چگونگي جزر و مد درياها داشته است. كپلر با تحقيقات عميق خود، اخترشناسان و رياضي دانان روزگارِ خود را به تحسينِ خود واداشت. يوهان كپلر تا آخر زندگي دست از پژوهش هاي علمي برنداشت تا اين كه در 15 نوامبر 1631م در 60 سالگي درگذشت.كپلر به زودي پس از مرگ از خاطره ها رفت و هيچ كس آثار او را مطالعه نمي كرد. ولي دوران افتخار او در قرن هاي هفدهم و هجدهم كه دانشمندان به آثار او روي آوردند آغاز شد و شهرتش را عالم گير نمود.