تولد "يوهان شيلْلِر" نويسنده و اديب برجسته آلماني

يوهان فردريك شيلِّر نويسنده، شاعر و نمايش نامه نويس آلماني در دهم نوامبر 1759م در ايالت وِرْتِمْبرگ آلمان به دنيا آمد. وي از كودكي عشق سرشاري به نويسندگي و شعر داشت و نخستين اثرش را در هجده سالگي به نگارش درآورد. شيلْلِر پس از پايان تحصيلات، رسماً به كار نويسندگي پرداخت و بعدها با گوته، شاعر و نويسنده بزرگ هم وطنش آشنا شد. شيلْلِر مانند گوته، سبكي نو در ادبيات آلماني پديد آورد و يكي از فصول درخشان ادبيات قرن نوزدهم آلمان به او تعلق گرفت. بزرگ ترين اثر شيلْلِر، درام راهزنان نام دارد كه از معروف ترين نمايش نامه هاي ضد استبدادي او محسوب مي شود. او بعد از انتشار اين نمايش نامه از نويسندگي منع شد. شيلْلِر در نمايش نامه نويسي چيره دست بود و سبك نويسندگي اش به مكتب كلاسيك شباهت نزديك دارد. آثار وي دربردارنده ظرافت، دقت، سادگي و وقار هستند. نمايش نامه هاي بزرگ شيلْلِر، حماسي يا تراژدي هستند و زمينه هاي تاريخي و سياسي دارند. اين آثار هم چنين همگي مبيّن ايده آليسم و خيال پردازي و تصورسازي مي باشند و بر اصول متين اخلاقي شيلْلِر و تاكيد وي در آزادي و شرافت انساني استوارند. شيلْلِر پس از گوته، از بزرگ ترين پايه گذاران ادبيات جديد آلمان است و شعراي رمانتيك قرن نوزدهم آلمان، تحت تاثير وي بوده اند. شيلْلِر، زيبايي را چه در قلمرو شعر و چه در فلسفه، دومين خالق بشر مي نامد. در نظر او تنها تربيت و فرهنگ و ادراك زيبايي است كه قادر است به روح بشر اعتلا بخشد. هنر در نظر شيلْلِر، بزرگ ترين مربي فرد و جامعه است. توصيف شاعرانه در برخي آثار شيلْلِر به او امكان مي دهد كه هسته مركزي جامعه و خانواده و حكومت را در وحدت و كلّيت و اشتراك منافع جاي دهد و موجوداتي را كه به وسيله عشق و يگانگي به هم پيوسته اند، در آينده اي توام با صلح و سلامت جاوداني تجسم بخشد. شيلْلِر به همراه گوته، دو نابغه شعر و ادب و دو نويسنده كلاسيك آلمانند و شيلْلِر را شاعر ملي آلمان نيز خوانده اند. از مهم ترين آثار شيلْلِر مي توان از داستان آتالا، منظومه هاي فلسفي، ترانه ناقوس و نمايش نامه والِنِشتاين و … نام برد. فردريك شيلْلِر سرانجام در نهم مه 1805م در 56 سالگي درگذشت.