تبعيد "عبدالكريم ريفي" مبارز مراكشي به جنوب افريقا

در طول سال هاي حضور استعمارگران فرانسوي و اسپانيايي در قاره افريقا، تعدادي از رهبران قبايل اين قاره در برابر اين متجاوزان قيام مي كردند و خواهان خروج استعمارگران از سرزمين خويش مي شدند. يكي از اين قهرمانان افريقايي، اميد عبدالكريم ريفي بود كه رهبري مبارزان مراكشي عليه نيروهاي استعماري فرانسه و اسپانيا را بر عهده داشت. عبدالكريم، قيام خود را هم زمان با تسلط اسپانيا بر قسمتي از مراكش در سال 1912م آغاز كرد. علي رغم تقويت قواي استعمارگران اسپانيايي و قتل عام مردم بي گناه مراكش توسط آنها، نيروهاي عبدالكريم ريفي در سال 1921م، پيروزي هاي بزرگي به دست آوردند و حتي در بخشي از مراكش اعلام جمهوري نمودند. در اين حال، فرانسوي ها كه مناطقي ديگر از مراكش را تحت اشغال داشتند، از پيروزي استقلال طلبان اين كشور به وحشت افتادند و در اوايل سال 1924م، تهاجمي گسترده را عليه آنها آغاز كردند. ارتش فرانسه اگر چه در ابتدا شكست خورد اما با رسيدن قواي كمكي و انجام جنايت هاي بسيار، بر نيروهاي عبدالكريم ريفي پيروز شد و به اين ترتيب، فرانسه، به استعمار كشور مراكش ادامه داد. در اين زمان، عبدالكريم از ملل و دومل مسلمان تقاضاي ياري نمود ولي هيچ كمكي از آنان نرسيد تا اينكه قيام عبدالكريم ريفي پس از نزديك به پانزده سال شكست خورد و او تسليم فرانسويان شد. فرانسويان نيز در 18 فوريه 1926م او را به تبعيد فرستادند. وي در نهايت پس از گذشت بيش از 35 سال تبعيد، به كشور خود بازگشت و سرانجام در ششم فوريه 1963م در 81 سالگي درگذشت.