يورش وحشيانه رژيم بعث عراق به اماكن مقدسه نجف و كربلا

پس از حمله امريكا و متحدان به عراق و اخراج نيروهاي بعث از كشور كويت، مردم مسلمان و ستم ديده عراق كه طي سال هاي ديكتاتوري حاكمان حزب خون خوار بعث، خواهان سرنگوني نظام صدام بودند، فرصت را غنيمت شمردند و با استفاده از ضعف دولت مركزي، قيام سراسري خود را بر ضد رژيم بعث آغاز كردند. در اين زمان و در حالي كه قيام مردمي، نقاط حساس كشور را در برمي گرفت، با توطئه سران كشورهاي مهاجم، نيروهاي اشغال گر، خاك عراق را تخليه كردند تا راه صدام براي تار و مار كردن مردم انقلابي عراق باز شود. در اين هنگام، رژيم صدام مرتكب بزرگ ترين جنايات ضدانساني گرديد و هرگونه مقاومت را به شديدترين وجه ممكن سركوب نمود. در جريان انتفاضه، صدام حتي از به كارگيري سلاح هاي شيميايي عليه ملت خويش دريغ نكرد و در كنار آن، صدها هزار تن را به خاك و خون كشيد. هم چنين پس از آن كه عده اي از مردم، براي در امان ماندن از دست مزدوران بعثي به حرم مطهر امام حسين(ع) در كربلا و امام علي(ع) در نجف اشرف پناه برده بودند، نيروهاي نظامي عراق با يورش به زائران روزه دار، گروهي از مردم را از دم تير گذراندند و به ساحت مقدس آن دو امام بزرگوار اسائه ادب كردند. در پي اين جسارت،موجي از خشم و نفرت، مسلمانان جهان و به ويژه شيعيان را فرا گرفت و آنان با برپايي راهپيمايي هاي متعدد خشم خود را به اين جنايت ها و جسارت ها نشان دادند.