تولد "فريدريك نيچه" فيلسوف معروف آلماني و صاحب نظريه مرد برتر

فردريك ويلْهِلْمْ نيچه، فيلسوف و نظريه پرداز آلماني در 16 اكتبر 1844م در لايْپْزيك آلمان به دنيا آمد. وي از 4 سالگي خواندن و نوشتن را فرا گرفت و پس از طي دروس متوسطه، در دانشگاه بُن ولايپزيگ تحصيل كرد. نيچه مردي فوق العاده حساس بود و تا حدي فراوان، خودستايي مي كرد. و به عنوان نمونه مي گفت: زماني كه در مورد افلاطون، پاسكال و گوته صحبت مي كنم، حس مي كنم خونشان در رگ هاي من جريان دارد. خودش آدمي ضعيف و ناتوان بود، از اين رو، قدرت وحشيانه را به صورت ديني درآورد. تمام عمرش از سر درد و چشم درد رنج مي بُرد، از اين رو دنيا را در روشني تحريف كننده جسم و روحي ناتوان مي ديد. شاعر بزرگي بود كه كارش به ديوانگي كشيده بود و با خدا سرِ جنگ داشت كه چرا انسان را ضعيف و ناتوان آفريده است. نيچه همه اديان جهان را نفي و رد كرد و اصول اخلاقيِ دنياي قديم را با آوردن انديشه ابَرمرد، محكوم ساخت. ابرمرد در تفكرات نيچه، غايت وجود عنوان شده و ترتيب زندگاني و اصول اخلاقي را در مسيري عنوان مي كرد كه مرد برتر، ظهور كند. وي بر اين عقيده بود كه تقدس و شفقت با روحِ مهاجمِ مرد برتر ناسازگار است و مي گفت براي ايجاد يك مرد برتر بايد ميليون ها نفر از مردم پوشالي و ناتوان را نابود كرد. اين مردِ برتر، همان بود كه نيچه خود مي خواست آن چنان باشد، زيرا خودِ نيچه يكي از آن آدم هاي پوشالي و ناتوان بود. ابرمرد در فلسفه نيچه، زاده اراده انسان و بالاتر از همه ارزش ها و خوب و بدهاست و هيچ گونه محدوديت اخلاقي ندارد. تنها اصول اخلاقي او، ميل به قدرت است. نيچه با تبيين نگاه انسان به ميمون به عنوان چهره اي مسخره و نگران كننده، معتقد بود انسان نيز از ديدگاه اَبَرانسان، اين چنين است. يكي ديگر از مفاهيمي كه در فلسفه نيچه، مورد توجه قرار گرفته است، ميل به قدرت مي باشد. انگيزه محوري بشر از ديدگاه نيچه ميل به قدرت بوده و معتقد است كه انيگزه هاي بنياديني كه تمامي رفتارهاي ما را باعث مي شود، همگي از اين منبع تغذيه مي شوند. نيچه در كلامي عميق ولي وحشتناك مي گويد: اگرچه طي قرون متمادي ميل به قدرت صورت هاي مختلف يافته اما سرچشمه آن هنوز آتش فشان است. به نظر نيچه آنچه را روزي براي خدا انجام مي داديم امروز براي ماديات و پول انجام مي دهيم و اين همان چيزي است كه بالاترين حس قدرت را در ما به وجود مي آورد. او با خدا و مذهب دشمن بود و نسبت به مسيح(ع) ابراز تنفر مي كرد. او مفاهيم ابدي و آن سوي جهان را ساخته و پرداخته مغز بشر و مفاهيمي پوچ و واهي مي دانست و علاوه بر پشت پا زدن به ارزش هاي اخلاقي معمول، دو نوع اخلاق زير دستان و زِبَرْ دستان را به تصوير مي كشيد. نيچه، هوش و عقل و شعور را اصل و بنياد نمي دانست؛ آن چه در نظر او اصيل است، اراده و غريزه است و هوش و عقل، خادم اراده هستند و هوش و شعور و عقل براي خدمت به حيات و زندگي انسان است. او معتقد بود كه اخلاق معنا ندارد و هر كس نوعي اخلاقيات را براي نجات و پيروزي خود در اين دنيا در پيش مي گيرد. در هر حال، همه، خود را مي پرستند و اين يك قانون طبيعي است. بنابراين بشر بايد پرستش خويش را به اوج خود رساند. نيچه داراي آثار مهم و متعددي مي باشد كه افكار و حكم، مسافر و سايه اش، مردم اين بود و اراده معطوف به قدرت، از آن جمله است. وي هم چنين در كتاب چنين گفت زرتشت، اغراض و عقايد خود را به صورت افسانه اي آورده كه قهرمانش زرتشت مي باشد. نيچه مي گفت، زرتشت نخستين كسي بود كه اخلاق را آفريد و هم خود اوست كه بايد از اين كار استغفار كند. نيچه در افكار فلاسفه و صاحب نظران قرن بيستم تاثير و نفوذ فراواني نهاد و ميكروب مرگبار فلسفه وي، به بسياري از به اصطلاح ابرمردهاي كذايي قرن بيستم سرايت كرد به طوري كه بسياري از ديكتاتورهاي اين قرن، از پيروان افكار نيچه اند. ده سالِ آخرِ عمر نيچه به جنون و عدم تعادل روحي سپري شد تا اين كه در 24 اوت سال 1900 ميلادي در 56 سالگي درگذشت.