تولد "توركواتو تاسو" نويسنده و شاعر بزرگ ايتاليايي

توركواتو تاسو نويسنده معروف ايتاليايي در 21 اكتبر 1544م در شهر سورنتو ايتاليا به دنيا آمد. وي پس از طي برخي از دوره هاي مذهبي، در نوجواني به طبع شاعري خود پي برد و از آن پس، تمام وقت خود را به ادبيات و شعر گذرانْد. تاسو سالياني در دربار ايتاليا حضور يافت و با بهره مندي از اين فرصت با فراغ بال به خلق آثار بزرگ پرداخت. مهم ترين اثر تاسو منظومه رهايي اورشليم است. اين منظومه كه در بيست بند و 15 هزار بيت به بيان جنگ هاي صليبي مي پردازد، از هنگام انتشار به سبب قدرت شاعرانه و انعكاس طبع پرشور شاعر و تازگي شعر، ارزش فراواني يافت و با وجود مخالفت هاي شديد مقامات مذهبي، در شمار برجسته ترين آثار شعري قرار گرفت. در زماني كه رمان هاي پهلواني رو به انحطاط مي رفت، اين اثر به سبب خط مشي جديد و بديع و آميختگي خاص، از موضوع هاي جدي و لطيف و پراحساس و كلام زيبا و توجه به صناعت دقيق شعر و استعاره هاي ظريف، با روح خوانندگان عصر خودْ سازگار آمد. آنچه بر سراسر اين اثر تسلّط دارد، تنها موضوع تاريخي يا مذهبي نيست، بلكه هيجان ها و عواطف انساني و عجز در برابر سرنوشت است كه به وسيله نبوغ تاسو در قالب شعر تغزّلي گنجانده شده است. منظومه رهايي اورشليم با وجود پيروزي و استقبال عظيم از آن، موضوعِ مباحثه ها و مشاجره هاي سخت قرار گرفت و اين امر بر روح شاعر تاثير فراوان بر جاي نهاد. در اين ميان، هر چند دادگاه، طي حكمي اثر او را تاييد كرد، اما تاسو هرگز از نگراني و اندوهي كه در آن غرق شده بود، بيرون نيامد، تا اين كه بر اثر ناسزا گفتن به ارباب خود، با او مثل ديوانگان رفتار نمودند و او را در حدود هفت سال در تيمارستان نگاه داشتند. اين دوره از زندگي تاسو در نامه هاي فراواني كه مي نوشت، منعكس شده است. زندگي آميخته با سرگرداني و روح غمزده تاسو كه سال ها با بحران هاي طولاني جنون همراه بود، در چشم نسل رمانتيك و خيال پرداز پس از او، ارزش اساطيري يافت، درحالي كه اختلال روحي او بر اثر عدم درك نبوغش از طرف جامعه بي عمق زمان، جنون تلقي شد. تاسو جز در دوره هاي سرگرداني و خلأ فكري، شاعري پركار بود و آثار فراواني بر جاي گذاشت. چندين هزار، نامه از او بر جاي مانده كه درباره مسايل مربوط به عالم مادي، الهيات، اخلاق و مسايل ادبي است. تاسو از نظر شاعري، همه انواع و موضوع هاي شعري از جمله شعر غنايي، منظومه هاي عاشقانه، نمايش نامه هاي سياسي و مذهبي و مديحه دوستانه را به كار برده است. اما نبوغ وي در قلمرو منظومه هاي حماسي و افسانه اي بود كه قدرت تخيّلش در آن ها امكان تجلّي مي يافت. زندگي نامه تاريخي تاسو، سرنوشت نابغه اي را نشان مي دهد كه قرباني عظمت خود شده است. تاسو را به دليل به نظم كشيدن جنگ هاي صليبي، همانند حكيم ابوالقاسم فردوسي در ايران دانسته اند. توركواتو تاسو سرانجام در 21 ژانويه 1595م در 51 سالگي درگذشت.