تصويب تحت الحمايگي كوبا در كنگره امريكا

در سال هاي پاياني قرن نوزدهم ميلادي، جنگي ميان امريكا و استعمارگران اسپانيايي در امريكاي مركزي درگرفت كه به شكست اسپانيا انجاميد. از آن زمان، نيروهاي امريكايي در منطقه حضور داشتند و در تمام اركان كشور كوبا نفوذ كردند. حضور سربازان امريكايي در كوبا پيامدهاي رواني نامطلوبي در مردم اين كشور ايجاد كرد. از آن طرف، در دوم مارس سال 1901م كنگره امريكا به موجب لايحه اي موسوم به پلات، تحت فشار تئودور روزولت رئيس جمهور وقت امريكا، كوبا را به تحت الحمايگي خود درآورد. وي سپس بلافاصله با اعمال نفوذ در كوبا، يك سري ماده و مفاد را در قانون اساسي كوبا گنجاند كه لايحه پلات را در اين كشور از نظر قانوني رسميت مي بخشيد. بر اين اساس، امريكا در هر زمان قادر بود تا در كوبا مداخله نظامي كند و پايگاهي را در اختيار خود بگيرد. بر همين مبنا بود كه پايگاه عظيم دريايي گوانتانامو در سواحل كوبا نيز در اختيار امريكا قرار گرفت. پس از امضاي اين معاهده توسط مقامات طرفين، تشخيص اينكه چه موقع استقلال كوبا در معرض خطر قرار مي گيرد و نتيجتاً، كمك امريكا به صورت مداخله نظامي مورد نياز است از اختيار كوبايي ها خارج شد و به عهده امريكايي ها واگذار گرديد. به اين ترتيب بود كه كليد در خانه كوبايي ها در دست امريكا قرار گرفت تا هر وقت كه خواست به ميل خود وارد آن شود. در طي سه دهه اول قرن بيستم، تفنگ داران امريكايي بارها به بهانه دفاع از جان و مال امريكايي هاي مقيم كوبا، در اين كشور مداخله كردند و اين روال تا دهه هاي مياني قرن بيستم ادامه يافت.