تشكيل فدراسيون متحد عربي با شركت عراق و اردن

پس از روي كارآمدن جمال عبدالناصر در مصر و اوج گيري شعارهاي پان عربيسم، مسئله وحدت كشورهاي عربي مطرح شد و اين امر با شكل گيري جمهوري متحده عربي در اول فوريه 1958م با عضويت مصر، سوريه و يمن عملي گرديد. در عكس العمل نسبت به اين اقدام و با تحريك انگلستان و حمايت امريكا، رژيم هاي عراق و اردن نيز گفتگوهاي خود پيرامون اتحاد دو كشور را آغاز نموده و در 14 فوريه 1958 بيانيه اي منتشر نمودند كه بر اساس آن "اتحاد عربي" و "اتحاد هاشميان" شكل مي گرفت. در اين كشور جديد، پيوندهاي خارجي، مسائل دفاعي، گمرك و آموزش به يك كابينه فدرال واگذار گرديد در حالي كه در هر يك از دو كشور، كابينه اي محلي نيز وجود داشت. سياست خارجيِ هماهنگ نيز از ديگر توافقات به دست آمده توسط وزراي خارجه عراق، اردن و انگلستان بود. در مارس همان سال قانون اساسي مشترك تهيه شد كه بر اساس آن "پارلمان اتحاد" شكل مي گرفت. اين پارلمان 40 نفره كه نيمي از اعضاي آن عراقي و نيمي ديگر از اردن بودند در مسائل مالي حق قانون گزاري نداشتند در ادامه، در ماه مه 1958م كابينه فدرال برپا گرديد. اين اتحاديه جوان عمر چنداني نيافت و پس از 5 ماه از اعلام موجوديت، سرانجام در تاريخ چهاردهم ژوئيه 1958م به واسطه كودتاي نظامي عراق منحل گرديد. كودتاي نظاميان علاوه بر فروپاشي اتحاد عربي و نظام سلطنتي، منجر به آغاز حكومت جمهوري در عراق شد.