ايجاد بحران در روابط متفقين بر سر برلين پايتخت آلمان

بزرگ ترين بحران در روابط متفقين زمان جنگ جهاني دوم كه به اختلاف و جدايي كامل آنها انجاميد، بر سر شهر برلين روي داد. به موجب توافق هاي كنفرانس يالتا، شهر برلين با اينكه در وسط منطقه اشغالي شوروي در آلمان قرار داشت، بين چهار دولت اشغال كننده آلمان تقسيم شده و براي ارتباط نيروهاي امريكا و انگليس و فرانسه در اين شهر با مناطق اشغالي خود در آلمان غربي، راه هاي ارتباطي زميني معيني در نظر گرفته شده بود. شوروي ها كه از به هم پيوستن مناطق اشغالي سه كشور غربي در آلمان و برلين غربي ناراضي بودند، در اوايل ماه مارس 1948م به انتشار پول رايج آلمان غربي در برلين غربي اعتراض كردند و اعلام داشتند كه اين اقدامات با توافق هاي كنفرانس سران در يالتا و پوتسدام مغايرت دارد. دول غربي به اين اعتراض اعتنا نكردند و در نتيجه در 30 مارس 1948م، دولت شوروي حضور نيروهاي ممالك غربي در برلين را غيرقانوني اعلام نمود و از فرداي آن روز، راه هاي ارتباطي زميني برلين با آلمان غربي را مسدود كرد. در عكس العمل به اين كار شوروي، كشورهاي غربي براي مقابله با تهديد شوروي، يك پل هوايي بين برلين و آلمان غربي به وجود آوردند و تمام مواد مورد نياز نيروهاي خود و سكنه برلين غربي را از طريق هوا به اين شهر رساندند. محاصره برلين درست 18 ماه به طول انجاميد و در اين مدت بيش از 2/3 ميليون تن مواد غذايي و سوخت از طريق هوا به برلين ارسال شد. دولت شوروي روز 30 سپتامبر 1949م به محاصره برلين خاتمه داد ولي بحراني كه بر سر اين ماجرا بين شوروي و كشورهاي غرب بروز كرد شكافي بين شرق و غرب به وجود آورد كه با تشكيل پيمان آتلانتيك شمالي، ناتو، و تشكيل دولتي در آلمان غربي در 23 مه 1949م تحت حمايت سه كشور غربي، عميق تر شد.