اعدام ژنرال "هيدْكي تويو" نخست وزير ژاپن در زمان جنگ جهاني دوم

كشور ژاپن ازسال هاي قبل از جنگ جهاني دوم با حمله به سرزمين هاي اطراف، برخي از آن مناطق را به اشغال خود درآورد؛ با اين وجود در دو سال اول جنگ جهاني دوم از ورود رسمي به صحنه جنگ پرهيز مي كرد و حتي در 13 آوريل 1941م با شوروي پيمان عدم تجاوز امضا نمود. با اين حال بسياري از سران حكومتي و نيز نظاميان اين كشور خواهان ورود به صحنه اصلي جنگ و استفاده از فرصت به دست آمده براي گسترش حاكميت خود در منطقه جنوب شرقي آسيا بودند. در اكتبر 1941م، با استعفاي نخست وزير وقت ژاپن، ژنرال هيدْكي تويو نظامي برجسته اين كشور جانشين وي شد و در حالي كه براي ورود رسمي به جنگ ترديدهايي وجود داشت، وي از رهبران مدافع جنگ به شمار مي رفت، ضمن آن كه در اين مقطع، ژاپن به طور كلي تحت حاكميت نظاميان قرار گرفته بود. دو ماه بعد در هفتم دسامبر 1941م، به دستور تويو و با حمله بمب افكن ها و جنگنده هاي ژاپن به پايگاه دريايي امريكا در بندر پرلْ هارْبورْ، ژاپن رسماً در جبهه متحدين وارد شد و سپس مناطق وسيعي در منطقه آسياي جنوب شرقي از جمله تايلند، مالزي، سنگاپور، هنگ كنگ، فيليپين و اندونزي را به اشغال خود درآورد. هم چنين در اين زمان بود كه كاميكازه ها كه با عمليات انتحاري خود، كشتي هاي امريكايي و اهداف ديگر را نابود مي كردند، به پيشنهاد تويو پديد آمدند. در نيمه هاي جنگ دوم جهاني، ژنرال تويو استعفا كرد ولي ژاپن هم چنان به جنگ خود ادامه داد. با بمباران هسته اي هيروشيما و ناكازاكي و تسليم ژاپن، محاكمه رهبران نظامي اصلي ژاپن آغاز شد و پس از محاكمه اي طولاني، سرانجام ژنرال تويو و شش تن ديگر از فرماندهان نظامي ژاپن در روز 23 دسامبر 1948م در توكيو به دار آويخته شدند. پس از اعدام، اجساد اين هفت تن را سوزاندند و خاكستر آن را به آب هاي اقيانوس ريختند.