دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کرد
شد بر محتسب و کار به دستوری کرد
آمد از پرده به مجلس عرقش پاک کنید
تا بگوید به حریفان که چرا دوری کرد
جای آن است که در عقد وصالش گیرند
دختری مست چنان، کاین همه مستوری کرد
مژدگانی بده ای دل که دگر مطرب عشق
راه مستانه زد و چاره مخموری کرد
نه شگفت ار گل طبعم ز نسیمش بشکفت
مرغ شبخوان طرب از برگ گل سوری کرد
نه به هفت آب که رنگش به صد آتش نرود
آنچه با خرقه صوفی می انگوری کرد
حافظ افتادگی از دست مده زآنکه حسود
عرض و مال و دل و دین در سر مغروری کرد