📖 فال حافظ

ای صاحب فال، این غزل وصل حال عاشقی است که بی‌قرار وصل است و طالب واقعی. اما گویی که تمامی ابزار فراهم نیست و به همین واسطه او مدام از خود می‌پرسد، که به این ترتیب، کجا روم؟ چه کنم؟ چاره از کجا جویم؟ روزگار بر او ستم فراوان کرده اما با این حال، مهر یار چنان در دلش نشسته که غم روزگار را فراموش کرده است. او گرچه چندان مورد توجه نیست اما تمامی تلاش خود را می‌کند تا مقبول افتد و پذیرا شود. او عشق یار را چون گوهری گرانبها، در سینه پنهان کرده است و آن را همه جا بازگو نمی‌کند چرا که عاقلان، حال عاشقان نمی‌دانند.