⏳ عنوان مناسبت: وفات فقيه مجتهد آيت اللَّه "شيخ علي نمازي"

آيت اللَّه نمازي مقدمات و سطوح را در زادگاه خويش، شاهرود، نزد والد بزرگوار خود حاج شيخ محمد - كه آيات عظام وي را "سلمان زمان" مي ناميدند - و ديگر اساتيد، فرا گرفت. آن گاه به مشهد مقدس رفت و در آن جا با استعداد فوق العاده اي كه داشت در كمترين مدت، مدارج عاليه ي فقه و اصول را طي كرد و به درجه ي اجتهاد رسيد، به گونه اي كه نگارش فقه استدلالي خود را از 22 سالگي آغاز كرد. ايشان سپس جهت بهره گيري از اساتيدبزرگ به نجف اشرف مشرف شد. ولي علاقه ي بي حد وحصر ايشان به انجام رسالت خويش در امر تبليغ، موجب شد كه به ايران بازگشته و در مشهد مقدس مقيم گردد. آيت اللَّه نمازي در علم رياضي، هندسه، تاريخ و خطاطي نيز به درجات عالي دست يافت و به زبان فرانسه مسلط بود. او از طب سنتي بهره مند بود و در مناظره نيز قدرتي شگرف داشت. در شناخت حديث و رجال حديث تبحر داشته، از استادان تاريخ اسلام به شمار مي رفت. به تعبير آيت اللَّه العظمي مرعشي نجفي، علامه نمازي، مجلسيِ زمان بود. از اين شخصيت برجسته، آثار گران بهايي به جاي مانده كه: مُستدرك سَفينةُالنّجاة (10 جلد)، الاحتِجاجُ بالتّاج علي اَصحابِ الِّلجاج، الاَعلام الهِاديَةِ في اِعتبارِ الكتُب الاربعه و ابواب رحمت و … از آن جمله اند.