مسأله ي هجرت پيامبر از مكه به مدينه، در جريان بيعت دوم عقبه تثبيت و تعيين شد. كفار قريش با آگاهي از اين امر در صدد كشتن پيامبر برآمدند. براي اين كار پيشنهاد ابوجهل مورد موافقت سران قريش قرار گرفت كه براساس آن از هر تيره ي قريش، جوان دليري برگزيده شود
مسأله ي هجرت پيامبر از مكه به مدينه، در جريان بيعت دوم عقبه تثبيت و تعيين شد. كفار قريش با آگاهي از اين امر در صدد كشتن پيامبر برآمدند. براي اين كار پيشنهاد ابوجهل مورد موافقت سران قريش قرار گرفت كه براساس آن از هر تيره ي قريش، جوان دليري برگزيده شود تا همه با هم شبانه به پيامبر حمله ور شوند و او را به قتل برسانند. خداوند، پيامبر را از توطئه ي قريش آگاه كرد و فرمان هجرت ايشان را در همان شب صادر فرمود. پيامبر(ص) براي گمراه كردن كفار، علي(ع) را در بستر خود قرار داد. اين شب معروف به ليلةالمبيت شد و هجرت رسول اكرم(ص) مبدأ تاريخ مسلمانان واقع گرديد. آيات و احاديث متناسب: زير عنوان: هجرت پيامبرصلي الله عليه وآله متن: وَاصْبِرْ عَلي ما يَقُولُونَ واهجُرهُم هَجراً جَميلاً ترجمه: و بر آنچه مي گويند شكيبا باش و از آنان با دوري گزيدني خوش، فاصله بگير آدرس: مزمّل، آيه 10. زير عنوان: هجرت پيامبرصلي الله عليه وآله متن: پيامبرصلي الله عليه وآله: أيُّهَا النّاسُ، هاجِرُوا و تَمَسَّكُوا بِالإسلامِ؛ فَإنَّ الهِجرَةَ لاتَنقَطِعُ مادامَ الجِهادُ ترجمه: اي مردم! مهاجرت كنيد و به اسلام چنگ زنيد؛ زيرا تا آن گاه كه جهاد باشد، هجرت فروگذارده نمي شود آدرس: ميزان الحكمه، ح 21052. زير عنوان: هجرت پيامبرصلي الله عليه وآله متن: پيامبرصلي الله عليه وآله: أفضَلُ الهِجرَةِ أنْ تَهجُرَ ما كَرِهَ اللَّهُ ترجمه: برترين هجرت، هجرت از چيزي است كه خدا آن را خوش ندارد آدرس: كنزالعّمال، ح 46263. زير عنوان: هجرت پيامبرصلي الله عليه وآله متن: پيامبرصلي الله عليه وآله: الهِجرَةُ هِجرَتانِ: إحداهُما أن تَهجُرَ السَّيِّئاتِ و الأخري أن تُهاجِرَ إلَي اللَّهِ و رَسولِهِ و لاتَنقَطِعُ الهِجرَةُ ما تُقُبِّلَتِ التَّوبَةُ ترجمه: هجرت دوگونه است: هجرت و دوري كردن از گناهان، وديگري آن است كه به سوي خدا و رسول او هجرت كني،و تا زماني كه توبه پذيرفته مي شود، هجرت قطع نمي شود آدرس: كنزالعّمال، ح 46262. زير عنوان: هجرت پيامبرصلي الله عليه وآله متن: پيامبرصلي الله عليه وآله: مَن فَرَّ بِدينِهِ مِن أرضٍ إلي أرضٍ و إن كانَ شِبراً مِنَ الأرضِ، إستَوجَبَ الجَنَّةَ ترجمه: هر كس با دين داري از سرزميني به سرزمين ديگر، اگر چه به اندازه يك وجب، هجرت كند، سزاوار بهشت است آدرس: بحار الأنوار، ج 19، ص 31.