خيبَر، سرزمين حاصلخيزي در 32 فرسخي شمال مدينه، داراي هفت قلعه و بالغ بر بيست هزار سَكنه ي يهودي بود. يهوديان خيبر، همچون پايگاه دشمن در نقطه اي حساس در حكومت اسلامي، برضد اسلام عمل مي كردند. يهوديان فرصت طلب، علي رغم پيماني كه با مسلمانان داشتند، خيب
خيبَر، سرزمين حاصلخيزي در 32 فرسخي شمال مدينه، داراي هفت قلعه و بالغ بر بيست هزار سَكنه ي يهودي بود. يهوديان خيبر، همچون پايگاه دشمن در نقطه اي حساس در حكومت اسلامي، برضد اسلام عمل مي كردند. يهوديان فرصت طلب، علي رغم پيماني كه با مسلمانان داشتند، خيبر را كانون مبارزه با اسلام قرار داده و تا مي توانستند، مشركان را بر ضد اسلام مي شوراندند و كمك مي كردند. پيامبر اسلام(ص) تصميم گرفت اين آخرين كانون ضداسلامي دشمن در مدينه را نيز نابود كند و ريشه ي فتنه را درآوَرَد. پيامبر اكرم(ص) با هزار و ششصد نفر، با روش غافلگيرانه، خود را به قلعه هاي خيبَر رساندند. يهوديان به قلعه هاي خود پناه برده و قلعه ها را به روي خود بستند. مسلمانان قلعه ها را يكي پس از ديگري گشودند ولي فتح دو قلعه ي آخر ده روز به طول انجاميد. حضرت رسول اكرم(ص) پس از اين كه عده اي از اطرافيانش موفق به فتح آن دو قلعه نشدند، فرمود: فردا پرچم جنگ را به مردي مي دهم كه جنگجويي است كه فرار نمي كند، خدا و رسول خدا(ص) را دوست دارد، خدا و رسولش نيز او را دوست دارند و خداي تعالي خيبر را به دست او فتح مي كند. فردا حضرت علي(ع) حاضر گشت و حضرت رسول(ص) پرچم را به دست او سپرد. حضرت علي(ع) به سوي خيبر شتافت و پس از آن كه پهلوانان يهود را به هلاكت رساند قلعه ي خيبر را به دست مبارك خويش فتح كرد.