⏳ عنوان مناسبت: رحلت "شيخ بهايي" عالم كم نظير و دانشمند بزرگ عهد صفوي

شيخ الفُقهاء، استاد الحُكماء، رئيس الاُدبا، علامه ي دهر، شيخ الاسلام و المسلمين، شيخ بهاءالدين محمد بن عزالدين حسين بن عبدالصمد حارثي هَمْداني جَبعي عاملي معروف به شيخ بهايي از شاگردان شهيد ثاني و يكي از علماي بزرگ شيعه و از افتخارات جهان اسلام مي باشد. شيخ بهايي فقيهي اصولي، محدث رجالي، مفسر، رياضي دان، حكيم، متكلم، اديب، شاعر، جامع علوم عقلي و نقلي بود و بالجمله در علوم متنوع، گوي سبقت از افاضل و دانشمندان ربوده است. وي در سال 953 قمري در بعلبك لبنان به دنيا آمد. در طول حيات پربار خويش مسافرت هاي زيادي به نقاط مختلف جهان داشت و از محضر اساتيدي برجسته در رشته هاي گوناگون استفاده نمود. شيخ بهايي در اين سفرها توانست در بسياري از علوم، مانند: هيئت و نجوم، رياضيات، تفسير قرآن، فقه و اصول، علم حديث، ادبيات فارسي و عربي و طب و مهندسي متبحّر گردد و در تمامي آن ها كُتُبي را به رشته ي تحرير درآورد. وي نخستين كسي است كه يك دوره ي فقه غيراستدلالي به زبان فارسي نوشت. ملاصدرا، ملامحمدتقي مجلسي اوّل، محقق سبزواري، ملاحسنعلي تُستَري، ميرزا رفيعا ناييني، سيد ماجد بحراني، ملامحسن فيض كاشاني، ملامحمدصالح مازندراني و ده ها دانشمند و فاضل ديگر از شاگردان شيخ بهايي مي باشند. كشكول، اسرارالبلاغه، اثني عشريات، خمس اربعين حديثاً، جامع عباسي، عين الحيوة و بحرالحساب و ده ها اثر ديگر از جمله آثار اوست. آثار علمي و مهندسي وي را مي توان در جاي جاي اصفهان مشاهده نمود. سرانجام، شيخ بهايي، اين دانشمند كامل و جامع در 77 سالگي در اصفهان پايتخت سلسله ي صفويان بدرود حيات گفت و طبق وصيتش در مشهد مقدس و در نزديكي مرقد مطهر حضرت امام رضا(ع) مدفون گرديد.