⏳ عنوان مناسبت: درگذشت "شاه نعمت اللَّه ولي" از اولياء بزرگ و صاحبْ طريقتِ شيعه

نورالدين شاه نعمت اللَّه بن سيدعبداللَّه كرماني معروف به شاه نعمت اللَّه ولي، از بزرگان عرفاي نامدار شيعه ي قرن نهم هجري، در حدود سال 730 ق در كرمان به دنيا آمد. وي از معاشران سيدشريف جرجاني و حافظ شيرازي بود و در حرمين شريفين (مكه و مدينه) در خدمت عبداللَّه يافعي تن به رياضات شاقه و مجاهدات جان فرسا داد و از او اجازه ي ارشاد گرفت. طريقه ي شاه نمت اللَّه ولي را از افراط و تفريط و عقايد فاسد، مبرّا دانسته اند. همچنين او را پيرو افكار و شارح آثار ابن عربي گفته اند. شاه نعمت اللَّه ولي، سلطان دراويش بود و بزرگانِ اطراف، هدايايي به درگاهش مي فرستادند. شهرت شاه نعمت اللَّه ولي بيشتر از جنبه ي تصوُّف است نه شعر و شاعري. ديوان اشعار وي مشتمل بر چهارده هزار بيت غزليات، مثنويات و نيز مقداري رباعيات مي باشد. غزليات او بيشتر بر وحدت وجود و عشق عرفاني است. امانت، شرح گلشن راز، نصيحةُ الملوك و … از جمله آثار اوست. وفات شاه نعمت اللَّه ولي بين 830 ق الي 843 ق واقع شده و در تاريخ آن محل اختلاف مي باشد. هرچند، با توجه به اشعار وي، بر مي آيد كه بيش از صد سال عمر كرده است. شاه نعمت اللَّه ولي در ماهانِ كرمان درگذشت و تربتش زيارتگاه صوفيان، مريدان و معتقدانش مي باشد. هم اكنون مزار او در ماهان، با شكوه و صفا پابرجاست.