شيخ محمدتقي اديب نيشابوري معروف به اديبِ نيشابوري دوم، در حدود سال 1320 ق در يكي از روستاهاي اطراف نيشابور به دنيا آمد. وي تا سن 18 سالگي نزد پدرش درس خواند و سپس مدتي از محضر ميرزا عبدالجواد معروف به اديب نيشابوري اول بهره گرفت. اديب دوم در ادبيات ع
شيخ محمدتقي اديب نيشابوري معروف به اديبِ نيشابوري دوم، در حدود سال 1320 ق در يكي از روستاهاي اطراف نيشابور به دنيا آمد. وي تا سن 18 سالگي نزد پدرش درس خواند و سپس مدتي از محضر ميرزا عبدالجواد معروف به اديب نيشابوري اول بهره گرفت. اديب دوم در ادبيات عرب، منطق، فلسفه، رياضيات، فقه، اصول فقه، رجال، حديث و تفسير قرآن مهارت يافت و در طب و نجوم نيز اطلاعاتي به دست آورد. در سن 25 سالگي صاحب حوزه ي تدريس شد و تا سه روز پيش از مرگش (قريب به 60 سال) تدريس نمود. ايشان به جهت نداشتن درآمد ديگري، حق التدريس ناچيزي از طلاب دريافت مي كرد و انساني زاهد و پارسا بود. گوهر دانش، حديث جان و جانان و تاريخ ادبيات ايران از جمله آثار اوست.