⏳ عنوان مناسبت: درگذشت اديب شهير و عارف بزرگ ايراني "شيخ فريدالدين عطار نيشابوري"

شيخ فريدالدين محمد بن ابراهيم عطار نيشابوري از بزرگان عُرفا و مشاهير مشايخ صوفيه و شعرا، در سال 513 هجري قمري در نيشابور به دنيا آمد. وي در ابتدا شغل عطاري داشت و صاحب ثروت شده بود. بعدها بر اثر حادثه اي، قدم به دايره ي سير و سلوك گذاشت و تا آخر عمر در اين وادي پَر گشود. عطار، به حقّ، از شاعران بزرگ مُتِصّوفه بود كه كلام ساده و گيرنده ي او با عشق و شوقي سوزان همراه است. زبان نرم و گفتار دل انگيزش كه از دلي سوخته و عاشق و شيدا برمي آيد، حقايق عرفاني رابه نَحوي خاص در دلها جايگزين مي سازد. عطار از تمثيلات گوناگون و بيان حكايت هاي مختلف در هنگام طرح يك موضوع عرفاني استفاده مي كند تا مقاصد مُعتكِفان خانقاه ها و نكات عرفاني را براي مردم عادي، بيشتر و بهتر روشن و آشكار سازد. عطار به داشتن آثار متعدد در ميان شاعران متصوف ممتاز است. در آثار نظمي و نثري عطار، نكات دقيقي درباره ي توحيد و معارف الهي يافت مي شود. تاليفات او را تا يكصد و چهارده و بيشتر وده ها هزار بيت شعر، گفته اند. اِخوانُ الصَّفا، اسرار نامه، الهي نامه، بلبل نامه، پند نامه، ديوان اشعار، مَنطِقُ الطّير، تَذكرةُالاولياء و جواهر نامه از آن جمله اند. عطار به سال 627 يا 628 هجري در فتنه ي مغول در سن 114 سالگي وفات يافت و بعضي او را مقتول مي دانند. آرامگاه عطار نيشابوري درنزديكي شهر نيشابور در استان خراسان واقع است و محفلِ دوستداران زبان و ادب فارسي مي باشد.