ابومعشر جعفر بن محمد بن عمر بلخي، حكيم و منجم، در ابتدا در بغداد از محدثين بزرگ بود و با فلسفه و حكمت و علوم عقلي مخالفت مي كرد ولي بعدها به اين علوم متمايل گرديد و به مدارج بالايي در آن ها دست يافت. ابومعشر در اثر همت عالي و تلاش خستگي ناپذير خود، د
ابومعشر جعفر بن محمد بن عمر بلخي، حكيم و منجم، در ابتدا در بغداد از محدثين بزرگ بود و با فلسفه و حكمت و علوم عقلي مخالفت مي كرد ولي بعدها به اين علوم متمايل گرديد و به مدارج بالايي در آن ها دست يافت. ابومعشر در اثر همت عالي و تلاش خستگي ناپذير خود، در تمامي شعب حكمت، خصوصاً رياضيات، نجوم و هيئت داراي بصيرتي فوق العاده بود و استاد كل و سرآمد اهل فن به شمار مي رفت. ابومعشر تاليفات متعددي در نجوم و رياضي دارد از قبيل: اثبات علم النجوم، زيج الهَزارات، المَدخلُ الكبير و … ابومعشر مشهورترين منجم مسلمان بود و اشتهار او تا قرن ها بعد نيز همچنان حفظ شد. بر اساس ديدگاه ابومعشر، همه ي معارف، منشأ الهي دارد و علم نجوم نيز از اين قاعده مستثني نيست. آثار ابومعشر از لحاظ در برداشتن بخش هايي از نوشته هاي كهن كه اصل آن ها از بين رفته، قابل توجه است.