ابوبكر محمد بن سيرين بصري، فقيه و راوي حديث بود كه از تابعين، احاديث فراواني را نقل كرده است. وي در سال 31 يا 33 هجري قمري به دنيا آمد. در ابتدا شغل بزّاري داشت و بسيار زيباو با جمال بود. روزي زني وي را به بهانه ي خريد اجناس بزازي، به خانه ي خود برد
ابوبكر محمد بن سيرين بصري، فقيه و راوي حديث بود كه از تابعين، احاديث فراواني را نقل كرده است. وي در سال 31 يا 33 هجري قمري به دنيا آمد. در ابتدا شغل بزّاري داشت و بسيار زيباو با جمال بود. روزي زني وي را به بهانه ي خريد اجناس بزازي، به خانه ي خود برد و او را به گناه فرا خواند و به او گفت: در صورتي كه خواسته ام را برآورده نسازي، آبرويت را مي برم. ابن سيرين براي آن كه حِسِّ تَنَفُّر و انزجار را در زن برانگيزد خود را به نجاست آلوده مي كند وبه اين ترتيب خود را از گناه مي رهاند. مي گويند در نتيجه ي آن تقوي، وي به علم تعبيرخواب آگاه گرديد، به حدي كه او را "تاليِ يوسف صديق" مي شمارند. همه ي تعبيرات او، از ذوق سليم و فكر ثاقب بود و حوادث رؤيايي را با آيات قرآني و احاديث نبوي و يا حقايق خارجي تطبيق مي نمود. ابن سيرين براي احاديث پيامبر اسلام(ص) اهميت بسياري قائل بود و در حفظ و نقل حديث، دقيق و محتاط بود و همين دقت نظر او موجب شد تا مؤلفان برجسته، روايت هايش را قابل استناد بدانند. ابن سيرين در زمان حيات خود، محضر 30 نفر از اصحاب پيامبر را درك كرد و كتب و نسخه هاي خطي گوناگوني رابه زبان هاي مختلف از خود بر جاي گذاشت. ويژگي هايي چون رعايت جانب احتياط در مسايل شرعي، يك روز در ميان روزه گرفتن، شب زنده داري، بردباري، نرم خويي، پرهيز از بحث و جَدَل، اعتراف به لغزش هاي خويش و اميدواري فراوان به رحمت الهي، از ابن سيرين چهره اي چونان زاهدان و پارسايان بزرگ ساخته است و همين امر موجب شده تا برخي از كساني كه در زمينه ي سير و سلوك كتاب هاي مهم نگاشته اند، در وي به گونه ي الگوي پرهيزگاري و پارسايي بنگرند.