⏳ عنوان مناسبت: به دار آويختن دانشمند و مؤلف بزرگ "عَينُ القضاتِ همداني" از مشايخ صوفيه

عبداللَّه بن محمدبن علي ميانجي همداني ملقب به عَينُ القضات از بزرگان مشايخ صوفيه، فقيه، اديب، فاضل و شاعر اوايل قرن ششم هجري در سال 492 ق در همدان متولد شد. عين القضات شاگرد احمد غزالي و شيخ بركه ي همداني و پيرو مذهب شافعي بود. عينُ القضات هيچ گاه در بيان عقايد خويش، هراسي به خود راه نمي داد و سرانجام با سعايت و بدگويي مخالفان، متهم به كُفر و دعويِ اُلُوهيت شد و سپس در شب 7 جمادي الاخر سال 525 به دار كشيده شد. از آثار اوست: يزدان شناخت در مسائل حكمت الهي و علوم طبيعي؛ تمهيدات، در تمهيد ده اصل تصوُّف؛ زُبدةُالحَقايق، رساله اي مختصر راجع به علم ذات و صفات خداوندي و مكاتبي كه شامل نامه هاي اوست. نوشته هاي فارسي عَين القُضات مشحون از تعبيرات نَغزِ صوفيانه است. كلام او پرسوز و گداز است و تصنُّع و تكلُّف در آثار وي مشاهده نمي شود. وي رباعيّاتي عرفاني نيز به زبان فارسي سروده است.