امروزه وسايل ارتباط جمعي، نقش مهم و تعيين كننده اي در روابط بين جوامع و گروه هاي موجود در آنها دارند و به ميزان زيادي در هدايت و جهت دهي افكار عمومي سهيم هستند. در اين ميان، تلويزيون به عنوان رسانه اي ديداري و شنيداري، با حضور بلامنازع خود در خانه ها
امروزه وسايل ارتباط جمعي، نقش مهم و تعيين كننده اي در روابط بين جوامع و گروه هاي موجود در آنها دارند و به ميزان زيادي در هدايت و جهت دهي افكار عمومي سهيم هستند. در اين ميان، تلويزيون به عنوان رسانه اي ديداري و شنيداري، با حضور بلامنازع خود در خانه ها، بيشترين تأثير را روي خانواده ها به ويژه كودكان و نوجوانان مي گذارد. با ورود تلويزيون به خانه، خانواده بُعد جديدي يافته، آن را از محلي صرفاً براي استراحت، صرف غذا و … خارج كرده و به سازماني تبديل نموده كه مي توان در آن آموخت، جهان را تماشا كرد و نيازهاي فرهنگي را برآورده ساخت. افزايش آگاهي كودكان در زمينه هاي گوناگون، تشويق كودكان به كارهاي خوب با نمايش دادن مهرباني، سخاوت و …، گسترش برنامه هاي آموزشي، ايجاد دوستي و محبت، ترويج و آموزش ارزش هاي اجتماعي و ديني، معرفي روش هاي دوست يابي و حفظ دوستي، ايجاد حس مسؤوليت در كودكان، جلوگيري از رفتار خودخواهانه كودكان با به تصوير كشيدن رفتارهاي جامعه گرايانه و غيره، از جمله كاركردهاي مثبت تلويزيون است كه همه روزه در حال انجام آن مي باشد. در كنار اين موارد مثبت، كاركردهاي منفي اين رسانه همگاني نيز در خور تأمل و تفكر است. روز جهاني كودك و تلويزيون، تلاشي است براي پيوند دادن مثبت بين كودكان جهان با اين جعبه جادويي و زمينه اي براي ارتباط بيشتر اين دو با هم. مسؤولان و تهيه كنندگان تلويزيون، هميشه بايد در نظر داشته باشند كه برنامه هايي كه ويژه كودكان ساخته مي شود، به صورت الگو در بين مخاطبان مطرح خواهد شد و ممكن است تأثيرات فراواني بر جاي نهد. از اين رو، كوشش در جهت تأثير مثبت نهادن در كودكان با ساخت برنامه هاي آموزنده، امري ضروري و اجتناب ناپذير است.