آيت اللَّه عبداللَّه بن محمد حسن مامقاني از بزرگان علماي شيعه در قرن چهاردهم هجري، فقيه اصولي، رجالي، محدث، اديب و مرجع تقليد زمان خود بوده است. وي در سال 1252ش (1290ق) در نجف به دنيا آمد و در پنج سالگي به آموختن قرآن و سپس مقدمات متداول شروع كرد. آي
آيت اللَّه عبداللَّه بن محمد حسن مامقاني از بزرگان علماي شيعه در قرن چهاردهم هجري، فقيه اصولي، رجالي، محدث، اديب و مرجع تقليد زمان خود بوده است. وي در سال 1252ش (1290ق) در نجف به دنيا آمد و در پنج سالگي به آموختن قرآن و سپس مقدمات متداول شروع كرد. آيت اللَّه مامقاني از 18 سالگي در حوزه درس اصول و سال بعد در درس فقه پدر بزرگوار خود شركت كرد و از همان سال به تأليف نيز روي آورد. وي داراي تأليفات بسياري مي باشد كه بيش از صد جلد را تشكيل مي دهد. مهم ترين اثر مامقاني تَنقيحُ المَقال في اَحوال الرِّجال است. همچنين كتب مِقياسُ الهِدايه في عِلم الدّرايه و نيز مُنتَهي المَقاصِد از اوست. آيت اللَّه مامقاني سرانجام در 23 آذر 1311ش در 61 سالگي در نجف اشرف بدرود حيات گفت و در مقبره والد خود مدفون گشت.