آيت اللَّه سيدمحمد بهبهاني، در سال 1250ش در بيت علم و تقوا و مجاهدت در تهران به دنيا آمد. پدرش، سيدعبداللَّه بهبهاني، يكي از دو زعيم روحاني انقلاب مشروطيت بود. وي پس از انجام تحصيلات مقدماتي و سطح به نجف اشرف عزيمت نمود و دوره عالي فقه و اصول را به پ
آيت اللَّه سيدمحمد بهبهاني، در سال 1250ش در بيت علم و تقوا و مجاهدت در تهران به دنيا آمد. پدرش، سيدعبداللَّه بهبهاني، يكي از دو زعيم روحاني انقلاب مشروطيت بود. وي پس از انجام تحصيلات مقدماتي و سطح به نجف اشرف عزيمت نمود و دوره عالي فقه و اصول را به پايان رساند و اجازه اجتهاد گرفت. سيد محمد پس از بازگشت به ايران و اشتغال به تدريس در حوزه علميه تهران، در كنار پدرش براي حكومت قانون و تشكيل مجلس، فعاليت زيادي نمود به طوري كه در زمره آزادي خواهان تندرو قرار گرفت. پس از شهادت پدرش، سيدمحمد رياست حوزه علميه تهران را عهده دار شد و از آن پس، ساليان طولاني اين وظيفه را انجام داد. وي در دوره دوم از طرف مردم نماينده مجلس شوراي ملي شد و جزء پنج نفر از علماي طراز اول مجلس دوم قرار گرفت ولي در دوره هاي بعد وارد مجلس نگرديد. آيت اللَّه محمد بهبهاني به تدريج در تهران به مقام مرجعيت رسيد و نزديك به چهل سال از اعاظم روحانيون و مجتهدين تهران به شمار مي رفت. سيد محمد بهبهاني در جريان همه پرسي اصول ششگانه شاه و انقلاب سفيد، مخالفت خود را با اين برنامه اعلام كرد و به مقابله با دربار پرداخت. وي در اين راه متحمل سختي هايي گرديد و مورد غضب دربار واقع شد. ايشان از علماي با نفوذ تهران بود كه با دربار و رجال سياسي روز مراوده داشت و در بسياري از موارد، نقش رابط بين حكومت هاي وقت و علماي بزرگ مانند آيت اللَّه بروجردي و ديگران را ايفا مي كرد. آيت اللَّه سيدمحمد بهبهاني سرانجام در بيستم آبان 1342ش در 92 سالگي در تهران در گذشت و پس از تشييعي باشكوه، در نجف اشرف به خاك سپرده شد.