⏳ درگذشت عالم بزرگوار آيت اللَّه "ابوالقاسم رحماني خليلي"

آيت اللَّه ابوالقاسم رحماني خليلي مازندراني در سال 1302ش (1342ق) در خليل محله بهشهر به دنيا آمد. او از كودكي كسب علم و دانش را آغاز نمود و به تحصيل علوم حوزوي پرداخت. ايشان سپس براي تكميل مدارج علمي خود، در سال 1325ش راهي نجف اشرف شد و از محضر حضرات آيات: سيد محسن حكيم، سيدمحمود شاهرودي، سيد ابوالقاسم خويي و ميرزا هاشم آملي بهره هاي فراوان برد و در همان جا به تدريس پرداخت. آيت اللَّه رحماني پس از چهارده سال اقامت در حوزه نجف به زادگاه خود بازگشت و يك هفته پس از آن، توسط آيت اللَّه كوهستاني، عالم منطقه و استاد اوليه خود، به عنوان فقيه، عالم و ملا معرفي گرديد. ايشان در زادگاه خود، حوزه علميه، مسجد و حسينيه تأسيس كرد و به تدريس و ارشاد همت گماشت. مدتي بعد به تهران رفت و پس از اقامتي 14 ساله، در سال 1364 راهي شهر قم گرديد. ايشان عاشق تدريس بود و در تهران هر روز تا ده درس مي داد. از اين عالم بزرگوار تاليفاتي بر جاي مانده كه: شرحي بر عروةالوثقي، رساله در مشتق، رساله در طلب و اراده و … از آن جمله اند. اين فقيه فرزانه سرانجام ايشان در 27 اسفند 1374 ش برابر با 27 شوال 1416 ق در 72 سالگي پس از نماز صبح بدرود حيات گفت و پس از تشييعي با شكوه در مدرسه اي كه خود در زادگاهش بنيان نهاده بود، مدفون گرديد.