⏳ تولد "اِزار لوميس پاوْنْد" شاعر و نويسنده معروف امريكايي

اِزار لوميس پاوْنْدْ، شاعر و نويسنده معروف امريكايي در هشتم آوريل 1885م در ايالت اوهايو امريكا به دنيا آمد. وي پس از طي تحصيلات خود و اخذ درجه دكتري، به اروپا سفر كرد و در انگلستان به فعاليت ادبي پرداخت. پاوند در انگلستان گروهي از شاعران جوان را گرد خود جمع آورد و نهضت ايماژيسم را بنيان نهاد كه نهضتي بود بر ضد سنت هاي رمانيتك و ادبيات عصر. پاوند در ايجاد اين نهضت تحت تاثير برخي فيلسوفان انگليسي، شاعران فرانسوي و نويسندگان يونان باستان و شاعران چيني و ژاپني قرار گرفته بود. وي به شاعران جوان قدرت تازه بخشيد و انقلابي در شعر پديد آورد. پاوند در انتخاب موضوع شعر، آزادي مطلق را جايز مي شمرد و در زبان شعر به بيان متداول و كلمه هاي ساده و صحيح و به كار بردن اوزان نو و بيان احساس به وسيله تصويرهاي عيني تكيه مي كرد. وي در سال هاي بعد در امريكا براي مبادله فرهنگ اروپا و آمريكا كوشش فراواني به كار برد و مقاله هاي تحقيقي مهمي انتشار داد. پاوند به سبب بهره مندي از فرهنگ وسيع و آشنايي با زبان هاي مختلف توانست ادبيات گوناگون را در عصرهاي مختلف و آثار شاعران يوناني، لاتيني، چيني، ژاپني، ايتاليايي و انگلوساكسون مورد نقد و بررسي قرار دهد و با نويسندگان و شاعران قديم رابطه اي متفاوت با رابطه معمول پديد آورد. در نظر پاوْنْد، اين نويسندگان، دارويي بودند كه عالم انسانيت را از بيماري حماقتِ شايع نجات مي دادند. وي در ادبيات امريكا، روش تازه اي در نقد به وجود آورد و شيوه معمول و رايج را كه شيوه اي بسيار محدود بود، مطرود شناخت. پاوند هم چنين درباره هنر شعر سرودن، مقاله هاي پرارزشي منتشر كرد و در نوگرداندن شعر پيروزي هايي به دست آورد. توجه ويژه او، بيشتر به مسائل فني شعر بود تا مسائل فكري و معنوي. ديوان هاي غنايي پاوند به نام ذات خويش و نيز شادماني ها، به سبب قدرت شاعر در نو ساختن وزن شعرْ جلب توجه فراوان كرد و چندين بار از آن تجديد چاپ به عمل آمد. اين ديوان ها علاوه بر اشعار دوره جواني شاعر، ترجمه هايي كم و بيش آزاد از اشعار شاعران لاتيني و قرون وسطاي ايتاليا در بر دارد و به طور كلي تجربه هاي شاعري با ذوق و با فرهنگ را نشان مي دهد. با اين حال، مهم ترين اثر پاوند، ترانه ها نام دارد كه از طرفي نوعي يادداشت هاي معنوي و فكري است و از طرف ديگر، سراشيبي به سوي تمدن دوزخي عصر جديد است. وي معايب عصر خود را كه در آن آدمي برده پول گشته است مورد تحليل قرار مي دهد. از حيث بيان، پاوند از تجريد و انتزاع در عالم شعرْ هراس دارد و به دنبال روشني و صراحت و بياني عيني و محسوس مي رود. وي در جريان جنگ جهاني دوم، به طرفداري از فاشيسم و موسوليني، ديكتاتور فاشيست ايتاليا سخنراني هايي از راديو رُم ايراد كرد و اين امر موجب شد كه پس از جنگ از طرف مقامات امريكا توقيف و زنداني شود. اما دادگاه واشينگتن او را به اختلال رواني منسوب و روانه بيمارستان امراض روحي كرد. پاوند بيش از يك دهه از عمر خود را در اين مكان گذراند و پس از رهايي از آن، به ايتاليا بازگشت. آثار پاوند مدت ها مورد بحث و جدل قرار گرفت و او تنها شاعري است كه اشعارش همگي با جنجال همراه بوده است. با اين حال نمي توان نفوذ فراوان او را بر شاعران عصرش انكار كرد. اِزار لوميس پاوند سرانجام در نهم سپتامبر 1972م در 87 سالگي درگذشت.