⏳ امضاي قرارداد "وين" ميان 39 دولت اروپايي

پس از به قدرت رسيدن مجدد ناپلئون بُناپارت در سال 1815م، وي ارتش فرانسه را سامان داد و براي حمله به بلژيك مهيا گرديد. از اين زمان حكومت او بيش از صد روز به طول نيانجاميد. دولت هاي اروپا براي مقابله با او آماده شدند و در جنگ "واترلو" ناپلئون را به سختي شكست دادند. پس از آن، متفقين ناپلئون را بار ديگر تبعيد كردند. اين بار نمايندگان كشورهاي مقتدر اروپا در ويِن پايتخت اتريش گرد آمدند و مجمعي را تشكيل دادند كه در تاريخ به كنگره ويِن معروف است. اين كنگره تصميمات مهمي را اتخاذ نمود كه تثبيت مرزهاي فرانسه در حدود پيش از انقلاب، از آن جمله است. به بياني ديگر، كنگره ويِن، امپراتوري سابق ناپلئون را متلاشي كرد و به كشورهاي تحت سلطه ناپلئون از جمله اسپانيا، ايتاليا، بلژيك، هلند و لوكزامبورگ و … استقلال داد. بلژيك و هلند و لوكزامبورگ، يك كشور پادشاهي متحد تشكيل دادند و از 39 سرزمين نيمه مستقل و اميرنشين آلماني، كُنفِدراسيون آلمان به وجود آمد. كنگره ويِن هم چنين از سرزمين هاي واقع در كشور كنوني سوئيس يك كنفدراسيون سوئيس به وجود آورد و بي طرفي آن را براي هميشه تضمين كرد. كنگره ويِن علاوه بر اين تصميمات، بيانيه هايي نيز درباره اصول روابط بين المللي، لغو و منع بردگي، رفع تبعيض نژادي و آزادي كشتيراني در رودخانه راين را صادر كرد كه بعضي از اين بيانيه ها در قرون نوزدهم و بيستم، به صورت قرارداد يا كنوانسيون بين المللي درآمدند كه هنوز معتبرند. لازم به ذكر است كه كشورهاي فاتح نيز هر يك در كنگره ويِن باج گرفتند و از كلاه امپراتوري ناپلئون، نمدي به دست آوردند. كنگره ويِن سرانجام در 9 ژوتن 1815م پايان يافت.