⏳ استقلال اول "لوكزامبورگ" پس از انحلال كنفدراسيون آلمان

لوكزامبورگ كشور كوچكي در غرب اروپااست كه در سال 1684م پس از يك قرن از حاكميت اسپانيا خارج و به تصرف فرانسه درآمد، اما 13 سال بعد دوباره به اسپانيا واگذار شد. لوكزامبورگ در سال 1713م تحت سلطه اتريش قرار گرفت و تا سال 1795 كه توسط ناپلئون تصرف گرديد، همچنان در مالكيت اتريش بود. در سال 1815 هنگامي كه ناپلئون بُناپارت شكست خورد، كنگره ويِن به لوكزامبورگ عنوانِ مهين دوك نشين داد و جزو اتحاديه آلماني، با كشور هلند تحت اداره واحد قرار گرفت. لوكزامبورگ از سال 1839 تا 1867م به صورت يك دوك نشين مستقل اداره گرديد. با انحلال كنفدراسيون آلماني، در 21 نوامبر 1866م، لوكزامبورگ به استقلال اوليه دست يافت، هرچند تا سال 1890، تحت فرمان پادشاهان هلند باقي ماند. سال بعد و در جريان پيمان لندن در 11 مه سال 1867م بي طرفي لوكزامبورگ تضمين شد و اين كشور به يك مهين دوك نشين مستقل مبدل گرديد. لوكزامبورگ كشور كوچكي است در همسايگي آلمان، بلژيك و فرانسه با مساحت 2/586 كيلومتر مربع و جمعيت 431 هزار نفر، كه اكثريت آنان پيرو آيين كاتوليك هستند و به زبان فرانسوي صحبت مي كنند. پايتخت اين كشور شهر لوكزامبورگ و واحد پول آن يورو مي باشد كه جاي گزين فرانك شده است. اش سورآلزت و ديفردانژ از شهرهاي مهم آن هستند. نظام سياسي حاكم بر اين كشور كوچك اروپايي مشروطه سلطنتي است.(ر.ك: 13 نوامبر)