روابط سياسي ايران و عراق كه پس از امضاي قرارداد 1353 ش (1975 م) الجزاير، رو به بهبودي مي رفت با وقوع انقلاب اسلامي به سردي گراييد و در فاصله يك سال و نيم بعد از پيروزي انقلاب، وقوع حوادث متعدد و درگيري هاي پراكنده، باعث ايجاد تنش در روابط دو كشور شد.
روابط سياسي ايران و عراق كه پس از امضاي قرارداد 1353 ش (1975 م) الجزاير، رو به بهبودي مي رفت با وقوع انقلاب اسلامي به سردي گراييد و در فاصله يك سال و نيم بعد از پيروزي انقلاب، وقوع حوادث متعدد و درگيري هاي پراكنده، باعث ايجاد تنش در روابط دو كشور شد. شروع جنگ تحميلي و حمله سراسري ارتش بعث عراق، از نقاط عطف روابط بين دو كشور به شمار مي آيد و از ديدگاه روابط بين الملل، منشاء اثر در ارتباطات ديپلماتيك محسوب مي گردد. حمله عراق به جمهوري اسلامي ايران در 31 شهريور 1359، اگر چه نقطه اوج اين تنش ها به حساب مي آمد، اما روابط رسمي ديپلماتيك همچنان برقرار بود و ديپلمات هاي دو كشور، در طول سال هاي جنگ، در سفارت دو طرف باقي ماندند، هر چند اين حضور در پايين ترين رده ها بود. با اين حال در پايان هفتمين سال از جنگ هشت ساله، دو كشور، روابط سياسي و ديپلماتيك خود را قطع كردند و ديپلمات هاي ايران و عراق، عازم كشورهاي خود شدند.