پس از پايان جنگ صفين ميان امام علي(ع) و معاويه بن ابي سفيان و تحميل حَكَميَّت بر امام، كوفيان كه خود را بازنده ي اين ماجرا مي دانستند، امام را براي جنگ دوباره با معاويه، تحريك كردند كه با مخالفت آن حضرت مواجه گرديدند. از آن پس عَلَم ناسازگاري با امام
پس از پايان جنگ صفين ميان امام علي(ع) و معاويه بن ابي سفيان و تحميل حَكَميَّت بر امام، كوفيان كه خود را بازنده ي اين ماجرا مي دانستند، امام را براي جنگ دوباره با معاويه، تحريك كردند كه با مخالفت آن حضرت مواجه گرديدند. از آن پس عَلَم ناسازگاري با امام را برداشته و پس از ماجراهاي فراوان، در مقابل آن حضرت صف آرايي كردند. امام با نصيحت و هشدار، تعداد زيادي از آنان را از جنگ با آن حضرت منصرف ساخته و به بقيه مادامي كه دست به سلاح نبرده بودند، اجازه ي حضور در شهر را مي داد. ولي از آن زمان كه به جنايت و قتل دست زدند، امام به جنگ آنان شتافت و در جنگ نهروان، جز 9 نفر از سپاه چهار هزار نفري آنان، كسي زنده نماند. اين افراد را كه از دين برگشته و به امام اهانت كردند، خوارج يا خارجي مي گويند.