ابوالمعالي كمال الدين محمد بن علي بن عبدالواحد انصاري معروف به ابن زَمْلَكاني در سال 667 ق در حوالي دمشق به دنيا آمد. وي علم و دانش را نزد اساتيد و علما آموخت و به يادگيري علوم ديني و حديث همت گماشت و بيست و چند ساله بود كه اجازه ي صدور فتوا يافت. اب
ابوالمعالي كمال الدين محمد بن علي بن عبدالواحد انصاري معروف به ابن زَمْلَكاني در سال 667 ق در حوالي دمشق به دنيا آمد. وي علم و دانش را نزد اساتيد و علما آموخت و به يادگيري علوم ديني و حديث همت گماشت و بيست و چند ساله بود كه اجازه ي صدور فتوا يافت. ابن زَمْلَكاني در كنار مشاغلي چون قضاوت، به تعليم و تعلّم نيز ادامه داد و در بسياري از مدارس دمشق به تدريس مشغول شد. گويند، وي فردي خيال پرداز بود و مباني فكري خود را بر تخيّلات استوار مي ساخت و حتي بر اساس آن ها عمل مي كرد. از اينرو در رنج و ناراحتي به سر مي برد، زيرا برخي با او دشمني مي كردند و حسادت مي ورزيدند. از جمله آثار اين فقيه، محدث و اديب مشهور دمشقي مي توان به كتاب البُرهان الكاشِف عن اعجازِ القرآن، مولدُ النَّبي و … اشاره كرد. ابن زَمْلَكاني در اواخر عمر قرار بود تا از طرف سلطان مصر به قاضي القضاتي دمشق منصوب شود كه در راه بيمار شد و در شصت سالگي بدرود حيات گفت. جنازه ي وي را به قاهره برده و در نزديكي قبر شافعي به خاك سپردند.