انجيل، كلمه اي يوناني به معني مژده است و مسيحيان از اين جهت آن را مژده مي دانند كه به اعتقاد آن ها، حضرت عيسي(ع) خود را فداي مردم كرد تا همه ي مردم را از آتش دوزخ بخرد و اين كتبِ اناجيلِ آن ها، مژده ي بهشت است. نام اين كتاب دوازده بار در قرآن مجيد ذك
انجيل، كلمه اي يوناني به معني مژده است و مسيحيان از اين جهت آن را مژده مي دانند كه به اعتقاد آن ها، حضرت عيسي(ع) خود را فداي مردم كرد تا همه ي مردم را از آتش دوزخ بخرد و اين كتبِ اناجيلِ آن ها، مژده ي بهشت است. نام اين كتاب دوازده بار در قرآن مجيد ذكر شده است. قرآن، انجيل را كتاب خدا مي داند ولي آن انجيلي را كتاب آسماني مي خواند كه مشتمل بر احكام و تكاليف بشر باشد؛ زندگي او را تنظيم كند و سر و سامان بخشد، چنان كه شأن اديان الهي است. گويند: انجيل هاي كنوني نزد مسيحيان چهار است: انجيل مَرقُس كه از همه ي اناجيل، قديم تر است و به احتمال قوي در شهر انطاكيه در حدود سال هاي 70 - 65 ميلادي به تحرير درآمده است. انجيلِ متي و لوقا پس از مَرقُس و انجيلِ يوحَنّا، شصت سال پس از مسيح يعني سال 93 ميلادي نوشته شده است. لازم به ذكر است كه مسيحيان در كنار اين چهار انجيل، به مجموعه اي ديگر از مكتوبات و رسالات اعتقاد دارند كه به مجموعه ي آن ها عهد جديد اطلاق مي نمايند. به هر تقدير آن چه كه براي هدايت آدميان توسط حضرت عيسي(ع) آورده شده، از دسترس ما خارج است و آن چه كه به نام اناجيل در كتاب مقدس ديده مي شود، محصول تلاشِ مسيحيان و رسولان دوره ي اول مسيحيت مي باشد.