ملا عبداللَّه بن حسين تُستَري از علماء، فقها و محدثين نامي اماميه و از پرورش يافتگان حوزه ي درس مقدس اردبيلي مي باشد. وي بسيار عابد و زاهد بود؛ نمازهاي نافله ي شبِ وي هرگز ترك نمي شد و بيشتر ايام را به روزه داري صرف مي نمود. در خوراك و پوشاك بسيار قا
ملا عبداللَّه بن حسين تُستَري از علماء، فقها و محدثين نامي اماميه و از پرورش يافتگان حوزه ي درس مقدس اردبيلي مي باشد. وي بسيار عابد و زاهد بود؛ نمازهاي نافله ي شبِ وي هرگز ترك نمي شد و بيشتر ايام را به روزه داري صرف مي نمود. در خوراك و پوشاك بسيار قانع بود و از لذايذ دنيوي دوري مي كرد. مجلسي اول كه از شاگردان وي مي باشد درباره مولي مي گويد: "او نسبت به من و تمامي مؤمنين به منزله ي پدري مهربان بود و از ايشان كرامات بسياري مشاهده گشته است." مولي بر خلاف ساير علما فقط به تدريس اشتغال داشت و شاگردان برجسته اي را به جامعه ي شيعه عرضه نمود. از جمله ي اين شاگردان: علامه مجلسي اول، شيخ بهايي و ميرزا محمد ناييني مي باشند. كتاب التَتْميم لشرحِ الشّيخ نورالدين عَلي قواعد الحلي در هفت جلد و كتاب خَواص القرآن و نيز جامع الفوايد از آثار اوست. مولي در 26 محرم سال 1021 يا 1023 قمري وفات يافت و ميرداماد بر جنازه اش نماز خواند و در كربلا مدفون شد.