ابوالبقاء، عبداللَّه بن حسين بن عبداللَّه عُكَبَّري بغدادي، عالم در ادبيات، فقه و تفسير و اصول بود. وي علوم عربي را نزد ابن خشاب و يحيي بن نجاح و حديث را نزد ابويَعلي فراء آموخت. وي در كودكي به علت بيماري آبله نابينا گشت. گوينده كتب را بر او مي خواند
ابوالبقاء، عبداللَّه بن حسين بن عبداللَّه عُكَبَّري بغدادي، عالم در ادبيات، فقه و تفسير و اصول بود. وي علوم عربي را نزد ابن خشاب و يحيي بن نجاح و حديث را نزد ابويَعلي فراء آموخت. وي در كودكي به علت بيماري آبله نابينا گشت. گوينده كتب را بر او مي خواندند و او مطالب را در ذهنِ خويش فراهم مي آورد و سپس به كاتب، املا مي كرد. ابوالبقاء داراي حافظه اي نيرومند بود و كتاب هاي متعددي به همين روش نگاشت. شرح مُفَصَّل زمخشري، اعراب القرآن موسوم به تفسير التبيان، اعراب الحديث و … از جمله آثار اوست. وي در بغداد مدفون گشت.