⏳ عنوان مناسبت: درگذشت شاعر و عارف شهير "جلال الدين محمد بلخي" معروف به "مولوي"

جلال الدين رومي در سال 604 ق در بلخ متولد شد. شهرتش به روم به سبب طول اقامت او در قونيه واقع در تركيه ي امروزي است كه در آن زمان جزو قلمرو امپراتوري روم بوده است هرچند مولوي، خود را از مردم خراسان مي شمرد. پدرش بهاءالدين ولد، مدرس و واعظي خوش بيان و عرفان گرا بوده است. زندگاني مولانا بعد از سفرهاي مختلف، با آشنايي با شمس تبريزي صورتي ديگر گرفت. او پس از 16 سال همدمي با شمس، از او جدا شد و در آتش فراغ او سوخت. مولانا پس از آگاهي از اقامت شمس در دمشق فرزند خود را با جمعي از ياران در جست وجوي شمس فرستاد. عاقبت شمس دعوت وي را اجابت كرد و به قونيه آمد. اما نوبت اقامت شمس در اين دفعه كوتاه بود و پس از مدتي با رنجش خاطر از فتنه انگيزي حسودان، از قونيه برفت. از اين رو مولانا غزليات سوزناك تري سرود. مولوي سرانجام در 68 سالگي در قونيه بدرود حيات گفت و همه ي مردم و اهالي قونيه، حتي مسيحيان و يهوديان نيز در سوگ مولانا نشستند و زاري كردند. بارگاه او در قونيه به عنوان مزار يك روحاني و عابد و عالم رباني، مورد نذر و نياز است و مردم آن سامان ودوستداران وي، از اين ديدگاه، از خاك پاكش همت و مدد مي جويند. در ميان بزرگان ادب فارسي، مولوي پركارترين شاعر است و آثار فراواني دارد از جمله: مثنوي معنوي، غزليات شمس تبريزي، رباعيات، فيه مافيه، مكاتيب و محاسن شيعه. وي در نظر ايرانيان و بيشتر صاحب نظران جهان به نام عارفي بزرگ، شاعري نامدار، فيلسوفي تيزبين و انساني كامل شناخته شده است. پايگاه او در جهان شعر و شاعري چنان والاست كه گروهي او را بزرگ ترين شاعر جهان و دسته اي، مولوي را بزرگ ترين شاعر ايران و جمعي او را يكي از چهار پنج شاعر بزرگ ايران مي شمارند.