شيخ محمدحسن رازي مشهور به شيخ آقابزرگ تهراني، فقيهي محقق، مدقّق، اصولي، رجالي و جامع علوم متنوع و از شاگردان آخوند خراساني، شيخ الشريعه ي اصفهاني، سيدمحمدكاظم يزدي و ميرزا محمدتقي شيرازي است. علامه تهراني، اهميت بسياري به روايت و نقل حديث مي داد و در
شيخ محمدحسن رازي مشهور به شيخ آقابزرگ تهراني، فقيهي محقق، مدقّق، اصولي، رجالي و جامع علوم متنوع و از شاگردان آخوند خراساني، شيخ الشريعه ي اصفهاني، سيدمحمدكاظم يزدي و ميرزا محمدتقي شيرازي است. علامه تهراني، اهميت بسياري به روايت و نقل حديث مي داد و در كسب اجازه براي نقل احاديث مي كوشيد. علما و فُقهاي بسياري براي او اجازه نامه ي روايي نوشته يا از او اجازه گرفته اند، تا آنجا كه پس از محدّث نوري از او به عنوان سرشناس ترين شيخِ روايت ياد مي شود. آيت اللَّه تهراني از محدثان بزرگي همچون محدّث نوري، شيخ علي خاقاني، سيد ابوتراب خوانساري، شيخ محمد طه نجف، آخوند خراساني، شيخ الشريعه ي اصفهاني، حاج شيخ عباس قمي و … اجازه ي نقل حديث گرفت. همچنين علماي بزرگي از شيخ آقابزرگ تهراني اجازه ي نقل روايت گرفته اند كه حضرات آيات عظام: سيدحسين بروجردي، علامه اميني، سيدعبدالحسين شرف الدين، سيد عبدالهادي شيرازي، سيدمحمد هادي ميلاني، شيخ مرتضي حائري يزدي، محمدرضا حكيمي، علامه طباطبايي، سيدشهاب الدين مرعشي نجفي و ده ها عالم فاضلِ ديگر از آن جمله اند. آثار قلمي و كتاب هاي شيخ آقابزرگ تهراني را تا هشتاد جلد مي توان شمرد كه الذّريعَة الي تَصانيفِ الشّيعهَ در 29 جلد در بيان آثار قلمي و هنري عالمان شيعه و نيز طَبَقاتُ اعلامُ الشّيعه در 20 جلد حاوي زندگي دانشمندان شيعه، مهم ترين آثار اين رجالي و محدث بزرگ مي باشند. شيخ آقابزرگ تهراني در سيزدهم ذيحجه ي سال 1389 ق برابر با 12 اسفند 1348 ش در نجف وفات يافت و در آن شهر به خاك سپرده شد.