همزمان با اوج گيري نهضت اسلامي مردم ايران عليه رژيم پهلوي در دوم دي ماه 1357، نزديك به هفتاد تن از استادان و مدرسين دانشگاه ها در اعتراض به رفتار خشونت آميز مأموران نظامي رژيم شاه و سركوب مبارزات حق طلبانه مردم مبارز و مسلمان ايران و نيز تعطيلي دانشگ
همزمان با اوج گيري نهضت اسلامي مردم ايران عليه رژيم پهلوي در دوم دي ماه 1357، نزديك به هفتاد تن از استادان و مدرسين دانشگاه ها در اعتراض به رفتار خشونت آميز مأموران نظامي رژيم شاه و سركوب مبارزات حق طلبانه مردم مبارز و مسلمان ايران و نيز تعطيلي دانشگاه ها از طرف رژيم، در ساختمان مركزي وزارت علوم در مركز تهران اجتماع و تحصّن كردند. اين تحصُّن، رژيم را به خشم آورد، زيرا ديگر قشرها هم از استادانِ متحصِّن حمايت مي كردند. در پي اين تحصّن، عوامل رژيم پهلوي براي درهم شكستن اعتصاب استادان به آنها حمله كردند. در اين تهاجم، استاد كامران نجات اللهي از استادان جوان دانشگاه پلي تكنيك تهران در 27 سالگي به شهادت رسيد. فرداي آن روز در ششم دي ماه 1357، با حضور ده ها هزار نفر كه در پيشاپيش آنها، آيت اللَّه سيد محمود طالقاني حركت مي كرد، پيكر شهيد نجات اللهي تشييع شد. مراسم تشييع جنازه استاد نجات اللهي، يكي از صحنه هاي خونين دوران انقلاب را رقم زد كه با يورش مزدوران پهلوي به شهادت بيش از 250 نفر از مردم مسلمان در ميدان انقلاب تهران منجر شد. سرانجام پيكر مطهر شهيد نجات اللهي در بهشت زهرا دفن شد و اين چنين بود كه فرزند برومند دانشگاه، پروانه وار، خود را به آتش گلوله جلادان خونخوار زد و با سرخ رويي به لقاء پروردگار خويش شتافت.