با پيروزي انقلاب كوبا در ابتداي سال 1959م و مشخص شدن سمت و سوي سياست هاي دولت انقلابي و به ويژه فيدل كاسترو، رهبر اين كشور اقدامات امريكا عليه كوبا آغاز گرديد. امريكا پس از عدم توفيق در به كارگيري نيروي نظامي و برخورد مستقيم به ويژه درجريان نبرد خليج
با پيروزي انقلاب كوبا در ابتداي سال 1959م و مشخص شدن سمت و سوي سياست هاي دولت انقلابي و به ويژه فيدل كاسترو، رهبر اين كشور اقدامات امريكا عليه كوبا آغاز گرديد. امريكا پس از عدم توفيق در به كارگيري نيروي نظامي و برخورد مستقيم به ويژه درجريان نبرد خليج خوك ها در 1961م، از يك طرف اقدام به تحريم اقتصادي اين كشور نمود و از طرف ديگر با پذيرفتن و اسكان مهاجرين كوبايي و مخالفان نظام سوسياليستي به حمايت و تجهيز آنها پرداخت. در ادامه اين روند كه سال هاست ادامه دارد، در 24 فوريه 1996م جنگنده هاي كوبا، دو هواپيماي امريكايي را كه به حريم هوايي آن كشور تجاوز كرده بودند، سرنگون ساختند. دو هواپيماي مذكور اگر چه كوچك و غيرنظامي بودند اما با تبعيديان و فراريان كوبايي مقيم در فلوريداي امريكا در تماس و ارتباط بودند. از سوي ديگر امريكا ادعا نمود كه هواپيماهاي مذكور بر فراز آب هاي بين المللي مورد حمله قرار گرفته اند. از اين رو، از فرداي آن روز تلاش هاي واشينگتن براي محكوميت بين المللي هاوانا آغاز گرديد. در 26 فوريه همان سال بيل كلينتون رئيس جمهور وقت امريكا، تحريم هاي جديدي عليه اين كشور اعلام نمود. اين اقدام امريكا با مخالفت كشورهاي اروپايي و همسايگان امريكا مواجه شد و چهارده كشور امريكايي لاتين نيز با تحريم كوبا توسط واشينگتن مخالفت كردند. حتي مقامات انگليسي كه در عرصه هاي بين المللي از امريكا تبعيت مي كنند به مقامات كوبايي اطمينان دادند كه در اين تحريم شركت نخواهند كرد. در سال هاي بعد به ويژه از سال 2001م از شدت تحريم ها كاسته شد و سال بعد جيمي كارتر رئيس جمهور اسبق امريكا به عنوان بلندپايه ترين شخصيت سياسي امريكا از كوبا ديدار نمود. اقدامات امريكا و مقاومت كوبا نشان داد كه ابرقدرتي امريكا در عرصه بين المللي به شدت مورد سوال بوده و خدشه پذير است.