⏳ در گذشت "لئوناردو داوينچي" نقاش، مجسمه ساز و معمار معروف ايتاليايي

لئوناردو داوينچي هنرمند شهير ايتاليايي، در 14 اوت 1452م در دهكده وينچي در نزديك شهر فلورانس ايتاليا به دنيا آمد و به زودي نبوغش در زمينه هاي گوناگون هنري آشكار شد. وي از آغاز جواني به مطالعه طبيعت و بررسي سنگ ها، رودها و كوه ها … مي پرداخت. علاوه بر اين، لئوناردو از همان زمان به مجسمه سازي علاقه اي وافر داشت. لذا پدرش وي را به فلورانس فرستاد تا هنر مجسمه سازي و نقاشي را بياموزد. داوينچي در مدت زمان كوتاهي نقاشي را فرا گرفت و به استادي رسيد. وي علاوه بر آن در رشته هاي مهندسي راه و ساختمان، اخترشناسي، زمين شناسي، كالبدشناسي و هواشناسي استاد بود و اختراعات متعددي در هر رشته به انجام رساند. وي در يادداشت هاي روزانه خود، طرح هاي جالبي از زيردريايي، تانك جنگي، لباس غواصي، چترنجات، نيروي جاذبه، اختراع دوربين، اختراع رطوبت سنج و بالگرد و … كشيد كه از جمله كارهاي علمي و عملي اين هنرمند و دانشمند بود. داوينچي با اين كه فرزند قرون وسطي به شمار مي رفت، با اين حال، نوآوري و كارهاي جالبش، وي را در زمره پيش قدمان رنسانس قرار داده است. اختراعات و اكتشافات او به قدري زياد و متنوعند كه به راستي انسان را به حيرت مي اندازد. حتي گفته مي شود كه لئوناردو داوينچي در علم و هنر، از هم عصران خود، ده ها و گاهي صدها سال پيش افتاده بود و به جايي رسيد كه با مردم قرن بيستم، فاصله چنداني نداشت. داوينچي پس از سفر به چند شهر ايتاليا، در سال 1506م به فرانسه رفت و نقاش دربار لويي دوازدهم پادشاه اين كشور شد. وي با ميكل آنژ ديگر نقاش و مجسمه ساز مشهور هموطن خود معاصر بود و اين دو هنرمند نقش مهمي در تكوين هنر دوره رنسانس داشتند. داوينچي نقاشي بزرگ نيز، به شمار مي رود كه آثارش را با ديدي آينده نگر و ژرف به وجود مي آوَرْد. از داوينچي آثار بسياري برجاي مانده ولي اكثراً ناقص و نيمه تمامند زيرا وي با چنان شتابي در عرصه علوم و فنون جولان مي كرد كه فرصت تكميل آنها را نمي يافت. با اين حال از جمله تابلوهاي نقاشي او شام آخر و لبخند ژوكوند است كه مهم ترين و زيباترين اثر اوست. هم چنين ساختمان كليساي جامع ميلان، از برجسته ترين آثار معماري داوينچي است. لئوناردو داوينچي سرانجام در 2 مه 1519م در 67 سالگي درگذشت.