چارلز ريشتر با همكاري يك محقق ديگر، در دهه 1930م، زلزله ها را بر اساس دامنه امواج دروني آنها و مقدار انرژي كه آزاد مي كنند از يك تا نُه تقسيم بندي كرد و مقياس ريشتر را به ثبت رساند. مقياس ريشتر در هر مرحله بالاتر، نمايان گر افزايشي معادل ده برابر است
چارلز ريشتر با همكاري يك محقق ديگر، در دهه 1930م، زلزله ها را بر اساس دامنه امواج دروني آنها و مقدار انرژي كه آزاد مي كنند از يك تا نُه تقسيم بندي كرد و مقياس ريشتر را به ثبت رساند. مقياس ريشتر در هر مرحله بالاتر، نمايان گر افزايشي معادل ده برابر است به اين معني كه موج هاي 7 ريشتري ده برابر بيشتر از امواج 6 ريشتري و صد برابرِ موج هاي تكان دهنده 5 ريشتري مي باشد. قبل از آن، دانشمندان، زلزله ها را بر اساس اثرات ظاهري آن ها درجه بندي مي كردند كه مقياس دقيق و قابل قبولي نبود. اگرچه مقياس ريشتر براي مردم عادي معناي واضحي ندارد اما مي توان با تبديل اين درجات به شدت و ضعف زمين لرزه به روشن كردن مفهوم آن كمك نمود. به اين ترتيب زمين لرزه 1 ريشتري فقط با كمك وسائل و ابزار قابل كشف است اما زلزله 4/5 ريشتري به پديد آمدن خسارات منجر مي شود. چارلز ريشتر سرانجام در بيست و نهم سپتامبر 1985م درگذشت.