آناتول فرانسوا تيبو معروف به آناتول فرانس منتقد، شاعر و نويسنده معروف فرانسوي، در 16 آوريل 1844م، در پاريس به دنيا آمد. پدرش شغل كتاب فروشي داشت و او را از كودكي باكتاب آشنا ساخت. وي در آغاز زندگي، كاتوليكي پرشور بود، اما هر چه بر سنش افزوده مي شد، ب
آناتول فرانسوا تيبو معروف به آناتول فرانس منتقد، شاعر و نويسنده معروف فرانسوي، در 16 آوريل 1844م، در پاريس به دنيا آمد. پدرش شغل كتاب فروشي داشت و او را از كودكي باكتاب آشنا ساخت. وي در آغاز زندگي، كاتوليكي پرشور بود، اما هر چه بر سنش افزوده مي شد، بيشتر خواهان اصلاحات اساسي در جامعه مي گشت. چون آناتول بزرگ شد، علاقه شديدي به مطالعه پيدا نمود و پس از مدت كوتاهي به سرودن شعر و مقالات ادبي دست زد. او پس از حضور در مجامع ادبي پاريس و جمع آوري آثار خود، آنها را در چهار جلد منتشر ساخت و شخصيت ادبي خود را به ثبوت رساند. فرانس مدتي نيز وارد سياست شد و نگراني هاي بشرِ قرن بيستم را در مقالات كوتاه و در داستان ها و آثار ديگر خويش منعكس كرد. وي در صدد پيدا كردن راه حلي براي نگراني ها بود و آثاري نيز در اين باره پديد آورد. او معتقد بود كه نثر روشن، به آفتاب شباهت دارد اما اگر آفتاب را زير منشور تجزيه كنيم متوجه مي شويم كه آفتاب از انواع و اقسام نورها و سايه روشن ها ساخته شده است. فرانس، سنگين، قوي و سهل مي نوشت و در نگارش، سنت هاي كلاسيك و قديمي را رعايت مي كرد. نثر او آهنگ دار، خوشايند، هوس انگيز و روي هم رفته يك سمفوني آهنگين است. با اين حال چون آثار او سخت طنزآميز و نيش دار بود بيشتر مقامات مذهبي كليسا علناً با او به مخالفت برخاستند و حتي زماني آثار او را تحريم كردند. آناتول فرانس از جمله نويسندگان معدودي است كه در جهان شهرت و طرفداران زيادي دارد و در ادبيات به قدري پيش رفته كه او را سلطان نثر فرانسه لقب داده اند. هم چنين او را پس از مرگ به گل قريحه نژاد لاتين ملقب نمودند. بيشتر آثار ادبي آناتول فرانس از برق لبخند شكاكيّتي خوش بينانه روشن است. باوجود بينش و نظر فوق العاده جديدي كه داشت، هم چون فلاسفه جانْ گراي قديم، معتقد بودند كه تمام اطراف ما را ارواح جانْ دار فرا گرفته اند، ولي حواس انساني ما قادر به مشاهده آنها نيست. فرانس نويسنده اي است با هوشي تيز و ذهني قاطع و ادراكي قوي و استعدادي عميق در طنزگويي، با فرهنگي شگفت انگيز و قلبي حساس در برابر بي عدالتي ها. با اين حال، آناتول فرانس، چه در نوشته هايش و چه در زندگي اش، مخلوطي از يك فيلسوف و مسيحي كافر بود. هميشه طرفدار آزادي خواهي بود و در اين راه تلاش مي كرد. برخي از آثار معروف فرانس شامل زندگي ادبي در 5 جلد، ژاندراك، عصيان فرشتگان، پيركوچك و زندگي در آغوش گل ها مي باشند. آناتول فرانس در سال 1921م موفق به دريافت جايزه ادبي نوبل شد و سرانجام در 12 اكتبر 1924م، در اوج شهرت و افتخار، در 80 سالگي درگذشت.