⏳ تاج گذاري "نادرشاه افشار" و آغاز سلطنت افشاريه

پس از آرام شدن اوضاع داخلي ايران كه به دنبال شورش افغان ها و سقوط صفويه در كشور ايجاد شده بود نادر قلي افشار با درايت و جنگجويي خود توانست يكي پس از ديگري بر مشكلات فائق آيد و اوضاع را كنترل كند. وي در سال 1736م كليه معتمدان محلي و كشوري را در صحراي مُغان جمع كرد و شرحي از خدمات خود و بي كفايتي آخرين شاه صفوي خواند. سپس نادر از اين افراد خواست كه درباره سلطنت تعيين تكليف كنند و در اين ميان، حاضرين او را نامزد سلطنت كردند. نادر در ابتدا با سياست كاري سعي كرد از پذيرش سلطنت خودداري نمايد. اما سرانجام پس از يك ماه تامل به شرط اينكه كسي از خاندان صفوي حمايت نكند و تمامي شركت كنندگان بايد نسبت به نادر و فرزندان او وفادار باشند، سلطنت را پذيرفت. وقتي اين شرايط مورد پذيرش حضار قرار گرفت نادرقلي افشار در نهم مارس 1736م به نام نادرشاه افشار در دشت مغان تاج گذاري كرد. وي در طول نزديك به 12 سال سلطنت خود جنگ هاي مهمي از جمله جنگ با هند و عثماني كرد و غنايم بي شماري نصيب ايران نمود. نادر شاه در سال هاي پاياني عمر خود تغيير اخلاق داد و پس از كور كردن فرزندش، اغلب اطرافيان خود را كشت. در نتيجه تعدادي از سردارانش به سراپرده او حمله كردند و او را از پاي درآوردند. نادرشاه افشار به دليل جنگ هاي فراوان و كشورگشايي هايي متعدد به عنوان "ناپلئون شرق" معروف است.