كشور اندونزي بعد از جنگ جهاني دوم، در سال 1945م استقلال خود را اعلام نمود، اما در 28 دسامبر 1949م به استقلال كامل دست يافت و دكتر احمد سوكارنو كه از رهبران استقلال طلب در جريان حاكميت هلندي ها بود، به رياست جمهوري رسيد. اما در سال 1965م ژنرال سوهارْت
كشور اندونزي بعد از جنگ جهاني دوم، در سال 1945م استقلال خود را اعلام نمود، اما در 28 دسامبر 1949م به استقلال كامل دست يافت و دكتر احمد سوكارنو كه از رهبران استقلال طلب در جريان حاكميت هلندي ها بود، به رياست جمهوري رسيد. اما در سال 1965م ژنرال سوهارْتو با كودتايي خونين روي كار آمد و از آن پس به مدت 33 سال به طور مطلق حكومت كرد. وي در اين مدت طي هفت نوبت اقدام به برگزاري انتخابات رياست جمهوري نمود و به عنوان تنها كانديدا بيشترين آراء را به خود اختصاص مي داد. با اين حال در مارس 1998م پارلمان اندونزي براي هفتمين بار اين ژنرال سالخورده را در مقام خود ابقاء نمود، اما اعتراضات گسترده و شورش فراگير مردمي باعث شد تا در ماه مه همان سال، سوهارتو از كار كناره گيري كند و معاون وي، يوسف حبيبي به رياست جمهوري دست يابد. ولي ادامه حضور كارگزاران سوهارتو باعث تداوم اعتراضات شد. سرانجام در 7 ژوئن 1999م اولين دور انتخابات آزاد براي رياست جمهوري پس از 40 سال در اين كشور برگزار شد و حزب دموكراتيك اندونزي به رهبري مگاواتي سوكارنو پوتري يك سوم كرسي هاي پارلمان را به دست آورد. در اين مجلس عبدالرحمان وحيد رهبر گروه اسلامي و نهضت العلماء به عنوان رئيس جمهور برگزيده شد و مگاواتي سوكارنو، دختر نخستين رئيس جمهور اندونزي به معاونت وي انتخاب گرديد. (ر.ك: 17 اوت)