⏳ اشغال رسمي جزيره "سري لانكا" توسط استعمارگران انگليس

جزيره سري لانكا واقع در جنوب شبه قاره هند، از قرن سوم ميلادي، يكي از مراكز مهم فرهنگ بودايي به شمار مي آمد. در فاصله قرن پنجم تا پانزدهم ميلادي، حملات مكرر هندي ها به اين كشور موجب مهاجرت و اسكان يك اقليت هندي تبار به نام تاميل ها در آن گرديد. در اين زمان، سري لانكا كه در آن هنگام، سيلان ناميده مي شود، به خاطردارا بودن منابع طبيعي به ويژه سنگ هاي قيمتي، توجه اروپاييان را به خود جلب كرد و در اوايل قرن شانزدهم ميلادي، پرتغالي ها، قسمتي از اين جزيره را به تصرف خود درآورده، ضمن بهره برداري از منابع طبيعي اين جزيره، دين مسيح(ع) را در آن رواج دادند. در سال 1648، هلندي ها جاي پرتغالي ها را گرفتند و از اواخر قرن هجدهم ميلادي انگليسي ها اين سرزمين را از چنگ هلندي ها به درآوردند. در اين زمان بود كه براي اولين بار در تاريخ تجاوزات استعماري انگلستان در قاره آسيا، سپاهيان اين كشور سيلان را به تصرف خود درآوردند و به آساني بر تمامي اين جزيره مسلط شدند. سلطه پرتغال و هلند بر سيلان، محدود به مناطق ساحلي آن بود ولي انگليسي ها تا اعماق اين جزيره پيش رفته و حكومت قبيله اي را از پيش برداشتند. سيلان به مدت يك صد و پنجاه سال تحت استعمار و استثمار انگلستان قرار داشت تا اين كه در پي تشديد نهضت هاي استقلال طلبانه در سيلان، اين كشور در سال 1948م، استقلال خود را باز يافت. و به سري لانكا تغيير نام داد. (ر،ك: 4 فوريه)